Markizo de La Fayette – 1
Esperanto/EsperantaRetradio/Welker publikigis antaŭ 1 jaro en Esperanto Ĉu ne?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Jen la teksto
Denove mi spektis bonan dokumentfilmon en la franca televidkanalo TV5Monde (TV5Mondo), ĉi-foje pri la fama markizo de La Fayette.
Poste mi vidis, ke en la esperanta Vikipedio ekzistas nur mallongega artikolo pri li.
Pro tio mi prezentas ĉi tie pli detalan (sed ne tro detalan) resumon de lia vivo. Plejparte temas pri traduko de informoj donitaj en la franclingva Vikipedio, kelkaj aliaj trovitaj en la germanlingva Vikipedio. Ĉi-foje la traduko ne estis farita de mi mem, anstataŭe mi igis la Artefaritan Inteligentecon (pli ekzakte Chat-GPT) fari tion, kaj poste mi korektis ties tradukon.
La Fayette (kies tuta nomo estis Marie-Joseph Paul Yves Roch Gilbert du Motier, Marquis de La Fayette) devenis de malnova nobela familio el Aŭvernjo, kies membroj ofte elektis militan karieron.
Lia patro estis Michel Louis C. R. G. P. du Motier, Markizo de La Fayette (1732–1759), kolonelo de la “Grenadiers de France”. Li mortis, nur 26-jaraĝa, dum la Sepjara Milito.
La patrino, Marie Louise Jolie de La Rivière (1737–1770), riĉa aristokratino el Saint-Brieuc, vivis retiriĝe en la Palaco de Luksemburgo en Parizo ĝis sia morto.
Do ilia filo, la fama Markizo de La Fayette, estis orfo en la aĝo de 12 jaroj kaj potenciala sola heredonto de la granda riĉaĵo de sia patrina avo, la Markizo de La Rivière. Samtempe, pro la morto de onklo, li heredis jarenspezon de 120 000 pundoj. Tiel li fariĝis unu el la plej riĉaj viroj en Francio de sia epoko. Estis lia praavo, la Grafo de La Rivière, kiu prizorgis lian edukadon en Parizo.
La Fayette studis ĝis 1771 en la “Collège du Plessis” (proksime de la Sorbono), kaj poste ĉe la Milita Akademio en Versajlo (Versailles).
En 1774, kiam li estis do 17-jaraĝa, li edziĝis al Marie Adrienne Françoise de Noailles, la filino de la Duko de Ayen. Ŝi alportis doton de 200 000 pundoj en la geedziĝon.
Liaj bogepatroj, apartenantaj al unu el la plej malnovaj familioj de la franca kortego, enkondukis lin kaj lian edzinon ĉe la kortego de reĝo Ludoviko la 16-a en la printempo de 1774.
Tamen La Fayette ne estis influa ĉe la kortego, ĉar li preferis personan liberecon kaj tute ne havis inklinon al la kortega etoso. Ĉiuj provoj de lia bopatro akiri por li favoran pozicion ĉe la kortego malsukcesis.
La Fayette servis en la franca armeo ĝis 1776. Post la Deklaracio de Sendependeco de la britaj kolonioj en tiu jaro, La Fayette, kontraŭ la forta rezisto de lia familio, veturis en 1777 al Ameriko kun taĉmento de volontuloj varbita de li mem por batali por la usona sendependeco kaj por la idealoj de egaleco, libereco kaj justeco.
La 13-an de junio li surteriĝis norde de Charleston kaj proponis siajn senpagajn servojn al la Kontinenta Armeo. Per speciala decido de la Kongreso (kaj de la posta prezidento George Washington), li – nur 19-jaraĝa – estis nomumita generalmajoro de la Kontinenta Armeo la 31-an de julio.
La partopreno de La Fayette en la Usona Sendependiĝa Milito igis lin famega, kaj li ricevis la kromnomon „heroo de la du mondoj”. Li iĝis ne nur simbolo de la franca subteno al la amerikaj ribelantoj, sed ankaŭ – aparte pro sia juna aĝo – romantika heroofiguro.
Kiel konvinkita demokrato kaj klerisma subtenanto de la ideo de libereco, La Fayette engaĝiĝis por demokratio, la forigo de sklaveco kaj homaj rajtoj (kiuj estas definitaj en la Deklaracio de Sendependeco verkita de Thomas Jefferson).
Menciindas, ke George Washington, kiun li admiris kaj kun kiu li multe diskutis, posedis multajn sklavojn en sia plantejo kaj estis do kontraŭ la forigo de sklaveco.
Estu kiel ajn, en tiu periodo La Fayette – en ĉeesto de George Washington – estis akceptita en militan framasonan loĝion.
