Sub via lumo – Originala Esperanto-kanto (Poeta Muziko)
DMMediaMusic publikigis antaŭ 4 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
🌌 Sub via lumo estas kanto pri la trankvilo de amo en silenta nokto. Ĉi tiu kanto celas krei etoson de paco, kvazaŭ vojo tra la nokto sub la steloj.
Se vi ŝatas malstreĉan muzikon, poezion, aŭ se vi estas lernanto de Esperanto, ĉi tiu kanto estas por vi. La muziko naskiĝis por esti hejmo por la animo.
🎵 Aŭskultu ankaŭ en la platformoj
Teksto de la kanto:
En la ĉambro fariĝas tiel trankvila,
Mi pluvitas sur fenestroj de la dormanta urbo.
Via rideto restas kiel et-a fajro,
Dum la nokto moviĝas, super silentaj tegmentoj,
Kaj ni sekvas la lumon de viaj okuloj,
Kvazaŭ vojo tra malmalo.
Ni niam antaŭe sentis tempon tiel mola,
Restu iom pli longe, sub ĉi tiu malrapida ĉielo.
Dum la vento portas la odoron de somero kaj maro,
Ni volas lerni la trankvilon de via voĉo,
Kiel rivero lernas la formon de la tero.
Mi promenas silente inter stratlampoj kaj arboj,
Kaj ĉio ŝajnas pli simpla,
Kien via mano trovas mian,
La mondo malproksimiĝas kiel malnova sonĝo,
Dum via spiro ripozas proksime al mia koro.
Eble amo estas nur du animoj,
Ne plu timantaj la nokton,
Kiel trankvila melodio,
Kiu nin, niam forgesos.
Sub via lumo, mi trovis hejmon.
Kreditoj:
Muziko kaj Teksto: DMMediaMusic
Ĝenro: Trankvila Muziko / Poezia Popo
Lingvo: Esperanto
Ĉu vi ŝatas ĉi tiun kanton? Se jes, bonvolu:
👍 Ŝati la videon
🔔 Aboni mian kanalon por pli da muziko en Esperanto
💬 Komenti sube: Kion vi sentas, kiam vi aŭskultas ĉi tiun kanton?
#Esperanto #Muziko #NovaMuziko #SubViaLumo #EsperantoKantoj #PoeziaMuziko #TrankvilaMuziko #DMMediaMusic
