Sen Lumo – Kanto pri Nokto, Soleco kaj Perdita Lumo (Esperanto Muziko, AI-Generita)
Muziko en Esperanto publikigis antaŭ 1 jaro en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Malkovru “Sen Lumo”, emociplenan kanton en esperanto, kiu esploras la senton de soleco, nokto sen fino kaj la serĉado de perdita lumo. Ĉi tiu melankolia muzika verko, kantita de viro, transdonas la profundan doloron de perdo kaj la senton de eterna mallumo post la foriro de iu grava.
Kun poezie verkita teksto kaj dolĉe melankolia melodio, “Sen Lumo” alportas atmosferon de sopiro kaj memoroj. La kantoteksto estas riĉa je bildoj pri la vento, la ombroj kaj la steloj, kiuj perdas sian brilon en la foresto de iu amata. La muziko estas plene generita per artefarita inteligenteco (AI), kio faras ĝin unika ekzemplo de la potencialo de moderna teknologio en la muzika mondo.
Se vi ŝatas esperanto-muzikon, sentoplenajn baladojn kaj kantojn, kiuj trafas rekte en la koron, abonu la kanalon kaj lasu komenton! Kion vi pensas pri ĉi tiu kanto? Ĉu vi iam sentis la nokton kiel eterna ombro en via vivo?
#esperanto #esperantomuziko #muziko
⭐️ KANTOTEKSTO ⭐️
La vento kantas vian nomon,
sed vi ne aŭdas plu.
La nokto falas sen kompato,
kovras min en ĝia bluo.
La horoj marŝas sen memoro,
ombroj ludas sur la mur’.
Kaj en la spegulo, nur silento,
nur vi, malantaŭ la kurten’.
Sen vi, la lumo ne revenas,
ĉiu tago estas nokto sen fin’.
En la ĉielo la steloj paliĝas,
ĉar ili scias, ke vi ne estas ĉi.
La urbo dormas en la pluvo,
sed mi ne trovas ripozon.
Mi serĉas vian spuron en la vento,
sed ĝi disfluas en la voj’.
Mi skribas viajn vortojn en la neĝon,
ili fandiĝas en dolor’.
Ĉar eĉ la luno turnas dorson,
lasas min en senluma mond’.
Sen vi, la lumo ne revenas,
ĉiu tago estas nokto sen fin’.
En la ĉielo la steloj paliĝas,
ĉar ili scias, ke vi ne estas ĉi.
Se vi reirus, eĉ nur momento,
la ombroj fuĝus de la mur’.
Sed vi malaperis en la vento,
kaj restas nur mallum’.
Kaj en ĉi nokto eterna,
mia koro restas muta.
Sen vi, la lumo ne revenas,
kaj la mondo fariĝas bruna.
