Ĉasi la nordan aŭroron: la scienco kaj beleco de polusa lumo
Radio Verda publikigis antaŭ 2 jaroj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 3 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
La norda polusa lumo aŭ la boreala aŭ arkta aŭroro, estas unu el la plej mirindaj naturaj fenomenoj en la mondo. Ĉi tiujn lumajn dancojn, kiuj brilas en verdoj, bluoj, kaj eĉ purpuroj, oni povas vidi en la nordaj regionoj de la mondo, kiel Kanado kaj Skandinavio. La fenomeno okazas kiam partikloj de la suno kolizias kun la magnetosfero de la tero, kio kaŭzas la brilajn lumojn en la nokta ĉielo.
La scienco malantaŭ la aŭroro estas mirinda kaj simpla. Ĉio komenciĝas ĉe sunaj ventoj, kiuj portas ŝargitajn partiklojn for de la suno direkte al la tero. Kiam tiuj partikloj atingas la atmosferon, ili kolizias kun oksigeno kaj nitrogeno, kio kreas la buntajn kolorojn. Verdo estas la plej ofta koloro, pro la reago de oksigeno, dum purpuraj kaj bluaj nuancoj aperas pro nitrogeno.
Polusa lumo ne estas nur scienca mirindaĵo; ĝi havas kulturan kaj spiritan signifon por multaj popoloj. En la indiĝenaj tradicioj de nordaj popoloj, la norda lumo ofte simbolas spiritojn de la mortintoj aŭ ligon al aliaj mondoj. Ĝia beleco kaj mistero inspiris rakontojn kaj arton tra jarcentoj.
Por tiuj, kiuj volas sperti la aŭroron, la plej bonaj monatoj estas inter septembro kaj marto, kiam la noktoj estas longaj kaj malhelaj. Plej bonas foriri de urbaj lumoj kaj observi en regionoj kun klara, malhela ĉielo. Kvankam la polusa lumo estas neantaŭvidebla, la sperto vidi ĝin en plena brilo estas vera vivoŝanĝa momento.
Spektante la aŭroron, ni rigardas en la misterojn de la kosmo, kie la tero kaj la suno kreas unu el la plej grandiozaj naturaj spektakloj.
Por subteni nin: https://buymeacoffee.com/radioverda.
Koran dankon!