mi brilas tro forte
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 1
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
En MP3-formato (drive.google.com/drive/folders/1Cs9Ppi90KhqYOz4LwnFWG0tuOBCuXbvh) por ĉiuj. Neniu rajto rezervita! Subtena paĝo:(bmc.link/eoawe)
Facebook: fb.com/esperantajkantoj
Liro:
mi manĝas malfrue sub lumo blua
kaj poste min ĵetas en bruan urboparton
mi vidas korpojn perdi siajn nomojn
sed tio ne timigas min, nur gratas interne
mi jam estis ĉie, mi jam vidis tro multe
mi portas rideton kiel malpuran maskon
hejmen mi venas kun seka gorĝo
kaj la nokto ankoraŭ batas sub mia haŭto
mi brilas tro forte, por ne rompiĝi
mi dronas en lumo, por ne aŭdi vin
mi dronas en lumo, por ne aŭdi vin
miaj tagoj restas en nebulo
mi forpuŝas memoron, sed falas denove
mi brilas ĝis fino, por ne senti ke mi sopiras
mi kolektas varmon ĉe fremdaj ŝultroj
donas al iliaj vizaĝoj mallongan vivon
mi faras ĉion rapide, sen koro
tro facile tuŝebla, tro malproksima interne
sub lampoj mi ridas, sed ne estas tie
mi perdas la vojon, por ne iri al vi
mi brilas tro forte, por ne rompiĝi
sed mia voĉo leviĝas al vi
mi dronas en lumo, sed aŭdas nur vin
miaj tagoj rompas la nebulon
mi provas forviŝi vin, sed vi revenas
mi brilas ĝis fino, sed interne mi plu sopiras
mi ridis tro laŭte, por ne aŭdi min
mi tuŝis fremdulojn, sed serĉis nur vin
en ĉiu spegulo, via ombro restas
kaj mi ne plu scias, ĉu mi vivas sen vi
mi restas en lumo, kiu brulas malvarme
mi dancas ĝis mateno, sed falas interne
se iu min tenas, mi sentas nenion
ĉar ĉiu proksimo memorigas pri vi
nun mia voĉo ne plu povas kaŝi
kiel via foresto disŝiras min
mi brilas tro forte, por ne rompiĝi
mi dronas en lumo, sed vokas al vi
mi dronas en lumo, sed aŭdas nur vin
miaj tagoj brulas en nebulo
mi provas forviŝi vin, sed falas denove
mi brilas ĝis fino, por ne senti ke mi sopiras
sed ĉiu alta noto rekondukas min al vi