Alessio Giordano (+Giacomo Comincini): tiktake laŭ la koro (tick-tacking with the heart) – Esperanto
Translation and Linguistic Rights Committee of PI publikigis antaŭ 5 tagoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 5 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Born in 1887 as an international auxiliary language, Esperanto lives on nowadays as a voluntary language community: a sui generis diasporic people without territory, bound by shared speech, culture, and literature, cultivating its unique perspective as a purely human ‘nation’.
Nacido en 1887 como lengua auxiliar internacional, el esperanto vive hoy como una comunidad lingüística voluntaria: un pueblo diaspórico sui generis sin territorio, unido por una lengua, una cultura y una literatura compartidas, que cultiva su perspectiva única como «nación» puramente humana.
Né en 1887 comme langue auxiliaire internationale, l’espéranto vit aujourd’hui comme une communauté linguistique volontaire : un peuple diasporique sui generis sans territoire, uni par une langue, une culture et une littérature communes, cultivant sa perspective unique en tant que « nation » purement humaine
