granda vojaĝo
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 3 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
En MP3-formato (drive.google.com/drive/folders/1Cs9Ppi90KhqYOz4LwnFWG0tuOBCuXbvh) por ĉiuj. Neniu rajto rezervita! Subtena paĝo:(bmc.link/eoawe)
Liro:
vi aspektas laca, kvazaŭ vi ne plu samas,
kie estas la fajro, kien perdiĝis la ĉiam sopira varmo,
tiu malnova, ĉiela ardo, kun kiu vi eniris… kaj mi enamiĝis?
granda vojaĝo… vi diris: jen la vivo, ni ne mortos,
homo neniam tute perdiĝas, ĉiela ardo, la certa ardo,
de vi mi ricevis ĝin… mi preskaŭ mortis, mi bruliĝis.
kio mi fariĝu nun, sen vi?
kien mi iros tiel, sen vi?
kaj vi nur sidas, lace rigardas,
forglitis belaj promesoj… sen ili, kio mi fariĝu?
granda vojaĝo, nia trajno denove ekmoviĝas,
granda vojaĝo, nia deziro ree kondukas al nova vojo,
ni ekiru do ankoraŭfoje…
venu kun mi nun, laŭ la promeso.
granda estos la vojo, sed ni ja ne atendos,
nia trajno alkuras, ree rapidiras, la malnova ardo pelas,
de vi mi ricevis ĝin… mi preskaŭ mortis, mi bruliĝis.
kio mi fariĝu nun, sen vi?
kien mi iros tiel, sen vi?
kaj vi nur sidas, lace rigardas,
sen viaj varmaj vortoj… kio mi fariĝu?
ni ekiras, ni ekiras… la trajno eniras en la nokton,
kaj la nokto, la nokto, la moleca nokto,
kun la ritma, klakanta sono de nia trajno.
ĝi nin akceptos, kiel malnovajn amikojn ĝi akceptos,
nia vivo estas vojaĝo, vi diris… do ni denove iras,
granda vojaĝo estas nia vivo.
kio mi fariĝu nun, sen vi?
kien mi iros tiel, sen vi?
sed se vi stariĝos, prenos la manon,
la malnova ardo vivos… kaj ni iros plu.
granda vojaĝo… granda vojaĝo…
nia vivo, nia vojo… malrapide paliĝas la sono.
