Vivo en „kvazaŭ“-epoko – Oldřich Arnošt Fischer
Esperantista Klubo Brno / Klub esperantistů Brno publikigis antaŭ 1 jaro en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Mi naskiĝis en la jaro 1955 kaj mia feliĉa infanaĝo finis en la jaro 1968, kiam mian patrujon invadis kvin armeoj de Varsovia Pakto. En tempo de mia adoleskanteco mi ekkonis, ke rilatoj de homoj en mia ĉirkaŭaĵo ofte ne estas sinceraj. Iu havis ne unu sian facon, sed kelkajn facojn kaj opiniojn. Oni parolis dulingve: alie hejme, alie publike. Hipokriteco kaj ŝanĝo de koloroj min timegis. Totalisma reĝimo homojn intence koruptis kaj dividis. Frazoj kaj ritualoj ne povis vuali moralan deklivon. Korupto al mi estis abomena, protekton mi malakceptis. Kaj mi demandis min mem, kiel mi en tiu ĉi mondo sukcesos, kiam mi estos plenkreska. Ĉu oni en nehonesteco povas konduti honeste? Kie en labirinto de la mondo mi trovos paradizon de mia koro? Vivo en la epoko, kiam multe da aferoj estis nur „kvazaŭ“, stigmatizis tutan mian generacion.
