Kial mezepokaj kavaliroj batalis kontraŭ helikoj?
Radio Verda publikigis antaŭ 20 tagoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 5 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Ĉu interesa? Ĉu utila?
https://buymeacoffee.com/radioverda. Koran dankon! ❤️
Kavaliro levas sian glavon. Lia ŝildo estas preta, lia korpo protektita per kiraso. Antaŭ li atendas terura kontraŭulo: heliko. Kaj laŭ kelkaj bildoj, la kavaliro havas bonan kialon por timi. Li eĉ povas surgenuiĝi antaŭ la besteto, kvazaŭ petante kompaton. Bonvenon en la marĝenojn de mezepokaj libroj.
Tiaj scenoj aperas en manuskriptoj de la dek-tria kaj dek-kvara jarcentoj, precipe el partoj de Francio kaj Anglio. Temas pri veraj malnovaj bildoj, ne pri moderna ŝerco aldonita al malnova paĝo. Apud la zorge skribitaj tekstoj, ankaŭ en religiaj libroj, armitaj viroj frontas helikojn. Foje la besto estas grandega, foje ĝi ŝajnas tute ordinara.
La paĝrandoj povis gastigi tutan strangan mondon. Bestoj muzikis, fantaziaj estaĵoj aperis inter ornamaj folioj, kaj bildoj mokis homajn malfortojn. En unu preĝlibro eĉ kuniklo ĉasas hundon. La kutimaj roloj renversiĝas: la ĉasato fariĝas ĉasisto, kaj la supozata fortulo subite ne plu regas la situacion. La heliko bone konvenas al tia kompanio.
Sed kial ĝuste heliko? Unu ebla klarigo estas moko pri malkuraĝo. Kio povus pli ridindigi armitan batalanton ol timo antaŭ estaĵo, kiun ni kutime apenaŭ rimarkas dum ĝia malrapida vojaĝo tra la ĝardeno? La kontrasto jam sufiĉas por ridetigi nin, eĉ se ni ne konas la originalan ŝercon.
Alia interpreto ligas la helikon al tiutempaj antaŭjuĝoj kontraŭ lombardoj, inter kiuj estis komercistoj kaj monpruntedonistoj el norda Italio. Laŭ tiu klarigo, la bildoj mokis grupon malŝatatan de aliaj. Tamen tiu teorio ne kontentigas ĉiujn esploristojn kaj ne klarigas ĉiun ekzemplon. Ne indas prezenti ĝin kiel la solvon de la mistero.
Ankaŭ la helika konko invitas komparon. Ĉu ĝi ne iom similas kirason? Kaj la kavaliro kaj la heliko portas malmolan protekton ĉirkaŭ mola korpo. Laŭ unu interpreto, tiu simileco malfortigas la bildon de la nevenkebla militisto. Sub la metalo ankaŭ li restas vundebla. Tio estas interesa klarigo, sed ĝi ne nepre validas por ĉiu bildo.
Eble la plej grava afero estas ne postuli unu klarigon por ĉio. Simila bildo povis havi malsamajn signifojn en malsamaj libroj. Ni vidas la scenon, sed ne ĉiam konas la kutimojn, aludojn aŭ ŝercojn, kiuj helpis la tiaman leganton kompreni ĝin.
Pensu pri interreta ŝercbildo, kiun iu trovos post sepcent jaroj. Ĉu la bildo sola klarigos, kial ni ridis? Niaj helikoj memorigas nin, ke ankaŭ la pasinteco havis sian humuron. Ni ne plu komprenas ĉiun ŝercon, sed ankoraŭ povas ĝui la renkonton. Kaj ĉi-foje, almenaŭ sur la paĝo, la malgranda kontraŭulo havas ŝancon.