Anthem of Esperanto – “La Espero” (“The Hope”)
Anthems Made Easy publikigis antaŭ 4 jaroj en la Angla Ĉu en Esperanto?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 4 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
▬▬▬▬▬▬▬▬▬ ENGLISH ▬▬▬▬▬▬▬▬▬
“La Espero” (English: “The Hope”) is a poem written by Polish-Jewish doctor L. L. Zamenhof (1859–1917), the initiator of the Esperanto language. The song is often used as the anthem of Esperanto, and is now usually sung to a triumphal march composed by Félicien Menu de Ménil in 1909 (although there is an earlier, less martial tune created in 1891 by Claes Adelsköld, as well as a number of others less well-known). It is sometimes referred to as the hymn of the Esperanto movement.
Some Esperantists object to the use of terms like “hymn” or “anthem” for La Espero, arguing that these terms have religious and nationalist overtones respectively.
Translation:
Into the world came a new feeling,
through the world goes a powerful call;
by means of wings of a gentle wind
now let it fly from place to place.
Not to a bloodthirsty sword
does it draw the human family:
to the eternally fighting world
it promises sacred harmony.
Under the sacred sign of the hope
the peaceful fighters gather,
and this affair quickly grows
by the labours of those who hope.
The walls of millennia stand firm
between the divided people;
but the stubborn barriers will jump apart,
knocked apart by the sacred love.
On a neutral language basis,
understanding one another,
the people will make in agreement
one great family circle.
Our diligent set of colleagues
in peaceful labor will never tire,
until the beautiful dream of humanity
for eternal blessing is realized.