Humektilo – Stelpolvo (Esperanto)
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Tiu ĉi kanto naskiĝis iom antaŭ la vojaĝo al Chapada dos Veadeiros — kiel spirado profunda antaŭ salto, kiel intuicio de io bela proksimiĝanta. Ĝi estas kanto pri libereco, amikeco, kaj la magio de esti plene viva.
La versoj portas la etoson de frua forveturo, fenestroj malfermitaj al la vento, ridetoj sen celo. Sub la stela polvo kaj luma luno, la ritmo de la korpo sekvas la pulson de la tero. En la misteraj akvoj kaj la interspacoj inter momentoj, la tempo mem malfiksiĝas, kaj la vojaĝo fariĝas io pli granda ol distanco: ĝi estas sento, ĉeesto, kaj lumo en la brusto.
Ĉi tiu kanto ne nur rakontas sperton — ĝi invitas vin vivi ĝin.
