Perditaj Tagoj – Melankolia Balado en Esperanto | Nostalgia Kanto kun Akustika Gitaro
Muziko en Esperanto publikigis antaŭ 1 jaro en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 3 Spektoj
- Komentu!
- 1
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Aŭskultu Perditaj Tagoj, emocian baladon en Esperanto, kiu vekas nostalgion, amon kaj adiaŭon. Kun mola akustika gitaro kaj tuŝanta melodio, ĉi tiu kanto kaptas la melankolion de la pasinta tempo. Perfekta por tiuj, kiuj amas profundan kaj animan muzikon.
✨ Kion vi trovos en ĉi tiu kanto:
✔️ Melankolia balado kun akustika gitaro
✔️ Nostalgia teksto pri amo, separo kaj perditaj rememoroj
✔️ Kanto en Esperanto, kiu faros vin senti profundajn emociojn
Se vi ĝuas introspektan kaj melankolian muzikon, abonoj kaj kunhavigu kun viaj amikoj. Ne maltrafu pliajn kantojn, kiuj tuŝas vian koron!
#esperanto #muziko #esperantomuziko
Kantotekston:
Iam ĉio estis lumo kaj ĝoj’
La mondo kantis dolĉan melodion
Sed nun restas nur silenta plor’.
Vi ridetis apud mi sen tim’
Promesante, ke ni restos kune
Sed la vento portis vin for de mi.
Perditaj tagoj, kial vi ne revenas plu?
Mi serĉas vin en ĉiu memor’,
Sed nur ombro restas en mia kor’.
Vortoj flugis kiel folioj for,
Mi ne sciis, ke vi foriros,
Kaj nun mi restas sola kun l’ dolor’.
Se mi povus reiri al tiu tag’,
Mi dirus ĉion, kion mi ne diris,
Sed la tempo nur foriras kaj ne haltas plu.
Perditaj tagoj, kial vi ne revenas plu?
Mi serĉas vin en ĉiu memor’,
Sed nur ombro restas en mia kor’.