Humektilo – Ombroj kaj lumoj (Esperanto)
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Tiu ĉi kanto estas medita vojaĝo tra dualecoj: lumo kaj ombro, forto kaj rezigno, silento kaj bruo, espero kaj dubo. Per metaforoj el vento, maro kaj ŝtonoj, la aŭtoro pridemandas la esencon de forto kaj la sencon de la homa vojo. Ĉu ni estas la muro kontraŭ la ondoj, aŭ la akvo mem, kiu lernas danci kun la vivo?
“Mi estas lumo en la nokto, mi estas ombro en la tag’…” – la refreno resonas kiel interna konfeso de iu, kiu jam alfrontis mallumon sed ne perdis la sopiron al vero.
La kanto estas komponaĵo de Erick Ungarelli, kun simpla sed profunda poezio, naskita el la interspaco inter penso kaj sento. Ĝi invitas vin ne nur aŭskulti – sed ankaŭ senti.
