LA ESPERO – HINO DO ESPERANTO
Associação Bahiana de Esperanto publikigis antaŭ 3 jaroj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 1
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
28/03/1930 Morreu Félicien Menu de Ménil, barão, cônsul e músico francês, criador da melodia do Hino LA ESPERO.
Cícero Soares faz uma homenagem a Félicien pelo seu legado.
1. En la mondon venis nova sento,
Tra la mondo iras forta voko;
Per flugiloj de facila vento
Nun de loko flugu ĝi al loko.
Ne al glavo sangon soifanta
Ĝi la homan tiras familion:
Al la mond’ eterne militanta
Ĝi promesas sanktan harmonion.
2. Sub la sankta signo de l’ espero
Kolektiĝas pacaj batalantoj,
Kaj rapide kreskas la afero
Per laboro de la esperantoj.
Forte staras muroj de miljaroj
Inter la popoloj dividitaj;
Sed dissaltos la obstinaj baroj,
Per la sankta amo disbatitaj.
3. Sur neŭtrala lingva fundamento,
Komprenante unu la alian,
La popoloj faros en konsento
Unu grandan rondon familian.
Nia diligenta kolegaro
En laboro paca ne laciĝos,
Ĝis la bela sonĝo de l’ homaro
Por eterna ben’ efektiviĝos.
____________________
1. Veio ao mundo novo sentimento,
Pelo mundo passa um forte apelo;
Que pelas asas de vento propício
Ele voe agora de lugar a lugar.
Não à espada sedenta de sangue
Ele impele a família humana:
Ao mundo eternamente em guerra
Ele promete uma harmonia santa.
2. Sob o signo santo da esperança
Lutadores pacíficos se reúnem
E a causa cresce rápido com o
Labor dos que têm esperança.
Muralhas milenares subsistem
Entre os povos divididos;
Mas ruirão barreiras insistentes,
Explodidas pelo amor santo.
3. Baseados numa língua neutra,
Entendendo-se uns aos outros,
Os povos formarão em acordo
Um só grande círculo familiar.
Nós, como colegas diligentes,
Persistiremos no labor pacífico
Até o belo sonho dos humanos
Por eterna bênção realizar-se.
