Flugiloj (v3)
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
FLUGILOJ
(traduko de ruslingva originalo de Eŭgeno Malkov)
La flugilojn havas
muŝo kaj birdeto,
Kaj flugadas ili
en la blu-altec’.
Sed naskiĝis homo
eĉ sen flugileto,
Kaj flugadas homo
nur per sonĝ-revec’.
Sed naskiĝis homo
eĉ sen flugileto,
Kaj flugadas homo
nur per sonĝ-revec’.
Kiel la naturo
al l’ homar’ ne justas,
Kiel malfeliĉa
estas homa voj’.
Per rigard’ desupre
ĉio tera ĝustas,
Sed l’ ĉielon vidi
– malfacila ĝoj’.
Per rigard’ desupre
ĉio tera ĝustas,
Sed l’ ĉielon vidi
– malfacila ĝoj’.
Strebojn al ĉielo,
zorge ni karesas,
Kaj libere ŝvebas
en lazur-revar’.
Sed flugilojn havi
– brakoj ne permesas,
Ne kovriĝas ial
brakoj per plumar’.
Sed flugilojn havi
– brakoj ne permesas,
Ne kovriĝas ial
brakoj per plumar’.
Sed se ni imagos,
ke elpensis iu,
Iu ege saĝa
kiel flugu ni…
Homoj scipoviĝis,
kaj flugadas ĉiu.
Manĝi, dormi povas
dum flugado vi.
Homoj scipoviĝis,
kaj flugadas ĉiu.
Manĝi, dormi povas
dum flugado vi.
Jen bonege estus!
La homaro vidas,
Ke desur l’ ĉielo
belas nia mond’.
Nuboj, konsistantaj
el lanugo, ridas,
Logas nin al mola
kusenega rond’.
Nuboj, el lanugo
konsistantaj, ridas,
Logas nin al mola
kusenega rond’.
Se vi tutliberas
de ŝarĝaĉo tera,
Do dum korpflugado
flugas supren pens’.
Do pensado estas
versa kaj libera,
Barojn ne renkontos
viaj kor’ kaj mens’.
Do pensado estas
versa kaj libera,
Barojn ne renkontos
viaj kor’ kaj mens’.
Iĝus ni aliaj
korpe kaj anime,
Ĉiujn terajn timojn
neniigus hom’.
Amus ni pli pure,
amus pli esprime,
Kaj problem’ ne venus
al amata dom’.
Amus ni pli pure,
amus pli esprime,
Kaj problem’ ne venus
al amata dom’.
Kiel do domaĝe,
ke flugiloj mankas,
Ke flugadas homoj
nur per sonĝ-revec’.
La ĉielon homoj
pri atendo dankas,
Kaj esperas flugi
en la blu-altec’.
La ĉielon homoj
pri atendo dankas,
Kaj esperas flugi
en la blu-altec’.
