Rikardo E – Bruo De l’mar’ [esperanto]
Inspiro studio publikigis antaŭ 6 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Maro, maro, varma maro sur nia haŭto!
Korpo, korpo, moviĝas kun la ondoj!
Sub la luno ni promenas, ni dancas sur sablo,
Vi kaj mi, karulino — ĉi nokto estas nia!
Movu, movu, movu tiun korpon por mi!
Pli forte, pli sovaĝe, ne ĉesu kun mi!
Maro kaj korpo, ŝvito kaj salo,
Ĉi tiu nokto estas pura plezur’!
La ondoj kantas ritme, kiel mia koro batas,
Vi kuras en la akvo, tute malseka kaj bela.
Via rideto brilas pli forte ol la luno,
Kiam mi kaptas vin, la mondo ĉesas turniĝi.
Via haŭto gustas kiel tropika frukto,
Miaj manoj glitas malsupren laŭ via talio.
Ni perdas la tempon, ni perdas la vortojn,
Nur sento kaj ritmo, nur fajro en la sango.
Movu, movu… jes tiel!
Pli malsupre, karulino… ne timu!
Maro, maro, varma maro sur nia haŭto!
Korpo, korpo, moviĝas kun la ondoj!…
Ni naĝas nudaj en la varma mara brakumo,
Vi ĉirkaŭas min per gamboj, mi tenas vin forte.
La steloj rigardas, la palmoj susuras,
Kaj via ĝemo miksiĝas kun la bruo de l’mar.
Vi estas mia sireno, mia plej dolĉa peko,
Mi volas gustumi ĉiun parton de via korpo.
Ĉi tiu nokto daŭru ĝis la suno leviĝos,
Nur vi, mi kaj la maro — nenio alia gravas.
Maro… maro…
Kun vi… kun vi…
Pli varme… pli profunde…
Ne ĉesu…
Maro, maro, varma maro sur nia haŭto!
Korpo, korpo, moviĝas kun la ondoj!
Movu, movu, movu tiun korpon por mi!
Ĉi tiu nokto estas nia — por ĉiam en memor’!
