Kial Kanado kaj Usono estas apartaj landoj?
Radio Verda publikigis antaŭhieraŭ en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 3 Spektoj
- Komentu!
- 1
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Ĉu interesa? Ĉu utila?
https://buymeacoffee.com/radioverda. Koran dankon! ❤️
Ni kanadanoj ne ĉiam facile klarigas, kion signifas esti kanadano. Sed pri unu afero multaj el ni ne dubas: ni ne estas usonanoj. Tiu sento profunde enradikiĝis en nia komuna konscio, kaj niaj sudaj najbaroj ofte subtaksas ĝin. La landlimo estas pli ol linio sur mapo. Ĝi apartigas du malsamajn historiajn vojojn.
En 1776, dek tri britaj kolonioj deklaris sian sendependecon. Por la usonaj revoluciuloj, libereco signifis rompi ligojn kun la brita krono kaj konstrui respublikon. Sed la lojalistoj, fideluloj de la krono, kontraŭis la revolucion. Post la brita malvenko, dekmiloj serĉis novan hejmon norde. Tio, kion unu lando festas kiel sian naskiĝon, por tiuj homoj signifis perdon kaj ekzilon.
Tamen la lojalistoj ne alvenis en malplenan landon. Indiĝenaj popoloj vivis tie jam de jarmiloj, kaj francparolaj komunumoj havis propran historion. La kebekia leĝo de 1774 protektis la katolikan religion kaj restarigis la francan civilan juron. Aliĝo al la usona revolucio do ne nepre promesis pli bonan estontecon.
Dum la milito, kiu komenciĝis en 1812, Usono invadis la britajn koloniojn norde. Niaj soldatoj, lokaj defendantoj kaj indiĝenaj aliancanoj rezistis. La konkero malsukcesis. Timo pri usona agresemo poste helpis kunigi la koloniojn en la kanadan federacion de 1867, apud ekonomiaj kaj politikaj interesoj.
Usono fondiĝis per ribelo kontraŭ monarkio; Kanado formiĝis konservante la kronon kaj evoluigante parlamentan regadon. La usona deklaro pri sendependeco elstarigas liberecon kaj la serĉadon de feliĉo. La kanada konstitucia leĝo tamen parolas pri paco, ordo kaj bona regado. Kanado dekomence elektis alian vojon, kvankam ankaŭ tie necesis bataloj por demokratiigi la regadon. La sendependeco venis laŭgrade; la diferencoj inter la du socioj daŭre evoluis.
Ni tamen ne vivas kun la dorso turnita al Usono. Ni spektas usonajn filmojn, aŭskultas usonan muzikon kaj havas amikojn kaj parencojn trans la landlimo. Sed la atento estas malegala: ni devas zorgi pri tio, kio okazas tie, dum usonanoj ne bezonas same atenti nin. Tial ili ne ĉiam komprenas la profundon de niaj sentoj.
Tiu historio ankoraŭ influas nian pensmanieron. Multaj el ni kreskis rigardante suden kaj vidante ekzemplon avertan. Perforto, malegaleco kaj multekostaj kuracservoj tie memorigas nin pri tio, kion ni volas eviti hejme. Tio povas subteni nian solidarecon. Sed ĝi ankaŭ proponas tro facilan konsolon. Kiam ni ne atingas la sociajn sukcesojn de eŭropaj landoj, ni ofte diras: almenaŭ ĉe ni estas pli bone ol en Usono.
Se ni ĉiam mezuras nian sukceson laŭ la usona situacio, ni riskas kontentiĝi per tro malmulte. Kiam la usona situacio malboniĝas, ni povas senti nin pli sukcesaj sen plibonigi ion ajn ĉe ni. Malriĉeco kaj nesufiĉaj publikaj servoj ne fariĝu akcepteblaj nur ĉar aliloke estas pli malbone.
La malsukcesoj de nia suda najbaro ne solvas niajn problemojn. Ili ankaŭ ne pravigas niajn proprajn maljustaĵojn. Scii, kiuj ni ne estas, povas unuigi nin. Sed necesas ankaŭ decidi, kian socion ni volas konstrui. Ni povas lerni de pli bonaj ekzemploj kaj postuli dignan vivon, publikajn servojn kaj sekurecon por ĉiuj. Nia celo estu bona vivo por ĉiuj, ne nur venko en komparo kun nia problema najbaro.
