amvunditaj knabinoj
eoawe publikigis antaŭ 5 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
En MP3-formato (drive.google.com/drive/folders/1Cs9Ppi90KhqYOz4LwnFWG0tuOBCuXbvh) por ĉiuj. Neniu rajto rezervita! Subtena paĝo:(bmc.link/eoawe)
Liro:
amvunditaj knabinoj
amvunditaj knabinoj
senfina nokto,
ĉambro sen fenestroj, nin enfermas tiu amo.
kion ni diru,
kiam ĉiufoje denove tiel forte doloras,
sed ni ankoraŭ, de la fundo de la brusto, kriadas: amo.
eĉ se mi vundiĝas kaj kvazaŭ disfalas,
kion mi ankoraŭ fidas, por resti ĉi tie kun vi
kiam ajn vi foriros, mi restos poste sola,
tuta kovrita de cikatroj, preta por malami vin.
mi ne kapablas ĉesigi antaŭ la lasta paĝo,
kvazaŭ mi jam delonge atendis ĝuste tiun doloron.
eble ĉio ĉi estas nur momento,
kion ni serĉas, ke ni tiel vagas tra la nokto
sed mi ne zorgas, mi ripetus ĉion denove,
se en mia mondo restus nur vi kiel centro.
ni estas amvunditaj knabinoj,
vi ne finos laŭplaĉe mian amon.
ni estas amvunditaj knabinoj,
sen tiu doloro mi sentas min tute sensenca.
sed ni ja naskiĝis por resti solaj,
jes, ni ja naskiĝis por resti solaj,
jes, ni ja naskiĝis por resti solaj,
sed kial ni plu serĉadas amon
neniu dolĉa letero, nenia miela mesaĝo,
nenia falsa promeso, miaj malnovaj amantoj jam scias.
neniu brila ringo, nenia ŝajna eterneco,
foren kun ĉiu kateno, pli bone restu for de mi.
mi ne volas esti princino, mi mem estas la trezoro,
princo eĉ ne aperas ie ajn en mia listo.
amo estis mia drogo, mi finfine rezignis ĝin,
neniu kuracisto resanigas, kiam amo tiel vundas la animon.
eble ĉio ĉi estas nur momento,
kion ni serĉas, ke ni tiel vagas tra la nokto
en mia maltrankvila rigardo mi silenteme portas vin,
eĉ se ĝi doloras, se nur vi restas ĉi tie kun mi.
ni estas amvunditaj knabinoj,
vi ne finos laŭplaĉe mian amon.
ni estas amvunditaj knabinoj,
sen tiu doloro mi sentas min tute sensenca.
sed ni ja naskiĝis por resti solaj,
jes, ni ja naskiĝis por resti solaj,
jes, ni ja naskiĝis por resti solaj,
sed kial ni plu serĉadas amon
amo faligas nin, glitigas nin en la mallumo,
amo senkompate mortigas la plej karan en la koro.
kiam la vundo cikatriĝas, ree venas tiu senpripensa tremo,
mi ne plu aŭdas, kion ajn vi provas diri al mi.
ĉar en ĉi tiu doloro mi trovas mian feliĉon,
se vi kompatas min, en miaj okuloj pli kompatindas vi.
ni estas amvunditaj knabinoj,
vi ne finos laŭplaĉe mian amon.
ni estas amvunditaj knabinoj,
sen tiu doloro mi sentas min tute sensenca.
amvunditaj knabinoj, ĉiuj fine foriras for de ni,
amvunditaj knabinoj, eĉ se miaj larmoj sensentiĝas,
amvunditaj knabinoj, doloras kaj denove pli doloras,
amvunditaj knabinoj,
sed ni ja plu serĉadas amon.