La Espero, poema de Zamenhof #esperanto #poema #espiritualidade #uniaodospovos
Professor Frato Kyudosha - Saihendo Kai Brasil publikigis antaŭ 1 monato en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
La Espero
O poema “La Espero” foi escrito por L.L. Zamenhof, o idealizador do Esperanto, e consolidou-se como o hino do movimento esperantista. A obra reflete a busca por uma comunicação universal e a superação de barreiras linguísticas e culturais, fundamentando-se em princípios de fraternidade e paz.
Abaixo, apresenta-se o texto original:
En la mondon venis nova sento,
tra la mondo iras forta voko;
per flugiloj de facila vento
nun de loko flugu ĝi al loko.
Ne al glavo sangon soifanta
ĝi la homan tiras familion:
al la mond’ eterne militanta
ĝi promesas sanktan harmonion.
Sub la sankta signo de l’ espero
kolektiĝas pacaj batalantoj,
kaj rapide kreskas la afero
per laboro de la esperantoj.
Forte staras muroj de miljaroj
inter la popoloj dividitaj;
sed dissaltos la obstinaj baroj,
per la sankta amo disbatitaj.
Sur neŭtra lingva fundamento,
komprenante unu la alian,
la popoloj faros en konsento
unu grandan rondon familian.
Nia diligenta kolegaro
en laboro paca ne laciĝos,
ĝis la bela sonĝo de l’ homaro
por eterna ben’ efektiviĝos.
Breve Análise Conceitual
A estrutura lírica de Zamenhof utiliza a “nova sento” (novo sentimento) como um catalisador para a união da “homa familio” (família humana). O texto estabelece uma oposição direta entre a violência histórica, representada pela espada sedenta de sangue, e a harmonia proposta pela língua neutra.
O poema não é apenas uma peça artística, mas um manifesto filosófico que projeta a superação das divisões seculares por meio do entendimento mútuo, na medida que a língua atua como o sustentáculo dessa nova realidade social.
