Kiam ŝatokupo fariĝas laboro
Radio Verda publikigis antaŭ 1 monato en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 2 Spektoj
- Komentu!
- 1
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Ĉu interesa? Ĉu utila?
https://buymeacoffee.com/radioverda. Koran dankon! ❤️
Estas dimanĉa mateno, kaj vi bakas kukon nur ĉar vi volas provi novan recepton. En la kuirejo odoras je citrono, kaj vi aldonas iom pli da sukero ol la recepto rekomendas. Amiko gustumas pecon kaj diras: «Vi devus vendi tiajn kukojn!» La ideo plaĉas al vi. Sed ĉu vi same ĝuus la bakadon, se ĝis morgaŭ vi devus prepari dek kukojn laŭ precizaj mendoj?
Parto de la plezuro de ŝatokupo estas la libereco de elekto. Ni povas baki, foti aŭ ĝardeni laŭ nia propra ritmo, provi ion strangan kaj ĉesi, kiam ni laciĝas. Fiaskinta provo eble kostas iom da faruno aŭ kelkajn horojn, sed ĝi ankaŭ povas doni interesan sperton. Kaj se hodiaŭ mankas la emo, ni povas simple fari ion alian.
Pagata laboro alportas aliajn respondecojn. La kliento atendas kukon je la interkonsentita horo, kun la petita gusto kaj ornamaĵo. Li ne nepre volas partopreni en nia plej nova eksperimento. Tiaj atendoj estas kompreneblaj, sed ili ŝanĝas la agadon: nun ni devas plenumi promesojn ankaŭ dum tagoj, kiam ni preferus promeni. Krome, al la bakado aldoniĝas aĉetado, pakado, respondado al mesaĝoj kaj kalkulado de kostoj.
Foje ni komencas alie taksi nian laboron. Komence ni demandas: «Ĉu mi ĝuis tion? Ĉu mi lernis ion?» Poste aperas aliaj demandoj: «Ĉu tio vendiĝis? Kiom da homoj reagis al mia foto en la reto?» La nombroj povas esti utilaj por gvidi entreprenon. Sed se ili fariĝas la ĉefa mezurilo de sukceso, ni riskas ĉiam ripeti tion, kio bone vendiĝas, eĉ kiam tio jam ne plu interesas nin.
Tamen mono povas ankaŭ pligrandigi nian liberecon. Per la enspezoj ni eble aĉetas pli bonajn ilojn, sekvas kurson aŭ malpli laboras en alia posteno. Tiel ni havas pli da tempo por la afero, kiun ni ŝatas. Kaj labori por aliaj povas doni apartan kontenton: nia kuko estas parto de ies festo, nia foto konservas gravan momenton, aŭ biciklo, kiun ni riparis, helpas ke iu denove veturu.
Limigoj foje eĉ vekas kreemon. Kliento kun nekutima peto povas instigi ke ni lernu ion, kion ni alie neniam provus. Regula laboro donas al ni pli da okazoj por ekzerci nin. La rilato inter mono kaj ĝuo do, dependas ankaŭ de la kondiĉoj: kiom ni rajtas mem decidi, kiom da laboro ni akceptas, kaj ĉu la pago vere kompensas la tempon kaj penon.
Antaŭ ol transformi ŝatokupon en vivrimedon, povas esti saĝe komenci per kelkaj mendoj kaj observi, kiel ni sentas nin. Ĉu ni ankoraŭ antaŭĝojas pri la laboro? Ĉu restas loko por propraj ideoj? Eble ni volas kreskigi entreprenon. Eble sufiĉas foja enspezo. Aŭ eble ni preferas daŭrigi la ŝatokupon sen vendi ion. Gravas trovi tion, kio taŭgas por ni.
Kaj eĉ se la bakado fariĝas nia profesio, ni povas foje baki kukon, kiun neniu mendis. Eble ĝi estos iom malbela, kun tro da citrono aŭ kun neatendita gusto. Ĝi ne bezonas vendiĝi por pravigi la tempon, kiun ni pasigis bakante ĝin. Povas sufiĉi, ke ni volis fari ĝin, kaj ke la kuirejo denove bele odoras.