Kiam formikoj vizitas purigejon
Radio Verda publikigis antaŭ 11 tagoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 3 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Ĉu interesa? Ĉu utila?
https://buymeacoffee.com/radioverda. Koran dankon! ❤️
Granda formiko haltas antaŭ fremda nesto. Ĝi rektiĝas sur siaj kruroj kaj malfermas la makzelojn. Baldaŭ multe pli malgranda formiko eliras, grimpas sur la vizitanton kaj komencas leki ĝian korpon. Ĝi eĉ esploras inter la malfermitaj makzeloj. La granda formiko pacience staras. Ŝajnas, ke ni alvenis al malgranda purigejo en la dezerto.
Tian scenon la esploristo Mark Moffett rimarkis en Arizono dum vizito en junio de 2006. Kelkaj grandaj, semkolektantaj formikoj staris strange senmove. Rigardante pli proksime, li ekvidis la etajn formikojn sur ili. Dum pluraj tagoj li observis almenaŭ naŭdek tiajn renkontojn. Lia raporto aperis en scienca revuo en aprilo de 2026.
La grandaj formikoj mem proksimiĝis al la nestoj de la etaj. Foje unu eĉ malantaŭen iris ĝis nestenirejo kaj atendis. Sur unu vizitanto kolektiĝis ĝis kvin purigantoj. Iuj renkontoj daŭris nur kelkajn sekundojn, aliaj pli ol kvin minutojn. Poste la granda formiko forskuis siajn pasaĝerojn, kelkfoje tiel forte, ke ĝi mem renversiĝis.
La bildo memorigas pri fiŝoj, kiuj vizitas purigejojn en la maro. Tie etaj fiŝoj aŭ salikokoj esploras la korpon de pli granda besto, eĉ ĝian buŝon. Nun simila konduto estis dokumentita inter du formikospecioj. Sed la komparo ankoraŭ ne klarigas, kion la formikoj ricevas el la renkontoj.
Eble la etaj trovas nutrajn restaĵojn sur la grandaj. Eble ili atingas korpopartojn, kiujn la pli grandaj formikoj malfacile purigas. Ankaŭ utilaj mikroboj povus transiri inter la bestoj. Ĉio ĉi restas esplorinda. Oni ankoraŭ ne montris, ke la vizitoj plibonigas la sanon de la grandaj formikoj aŭ alie utilas al ambaŭ specioj. Por tion ekscii, necesus kompari formikojn, kiuj ricevas vizitojn, kun aliaj, kiuj vivas sen tiuj purigantoj.
Pro tiu necerteco la rakonto estas des pli interesa. Ni vidas ion, kio aspektas kiel servo, sed ni ankoraŭ ne komprenas la tutan rilaton. Nomi ĝin «purigejo» helpas nin priskribi la scenon. Ĝi tamen ne povas anstataŭi pruvojn pri tio, kio efektive okazas.
Estas tente tuj trovi homan lecionon en ĉiu besta konduto. Ĉu la formikoj instruas nin pri kunlaboro? Ni povas ĝui tiun penson, kondiĉe ke ni memoru la limojn de nia scio. Por homoj kunlaboro povas esti konscia elekto. Pri la formikoj necesas ankoraŭ demandi, observi kaj provi.
Dume, la sceno donas al ni alian inviton: rigardi pli atente. Sub niaj piedoj okazas renkontoj, kiujn ni preterpasas sen rimarki.
