10 000 paŝoj: la allogo de simpla celo
Radio Verda publikigis antaŭ 4 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 4 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Por subteni nin: https://buymeacoffee.com/radioverda.
Koran dankon! ❤️
Feliĉan Novjaron! Por multaj el ni, la unua semajno de januaro venas kun deziro fari ion bonan por la korpo. Iuj elektas pli sanigan manĝadon, aliaj decidas eklerni sporton, kaj tre multaj simple promesas al si: “Mi pli moviĝos.” En tiu momento ofte aperas la sama magia nombro, kvazaŭ universala regulo: dek mil paŝoj tage. La telefono, brakhorloĝo aŭ braceleto kvazaŭ flustras: “Iru, iru, iru.” Sed kial ĝuste tiu nombro? Ĉu ĝi estas pruvita recepto por sano, aŭ nur oportuna celo?
La historio estas pli amuza ol multaj imagas. La ideo de dek mil paŝoj ne naskiĝis el laboratorio, sed el merkatigo. En Japanio, en la 1960-aj jaroj, aperis paŝkalkulilo kun nomo, kiu signifas “mezurilo de dek mil paŝoj”. La nombro estis facile memorebla kaj sonis sufiĉe impone. Oni povis vendi aparaton, kaj samtempe vendi simplan promeson: faru ĉi tion ĉiutage, kaj vi vivos pli sane. Poste la ideo disvastiĝis, kaj kun modernaj porteblaj aparatoj ĝi ricevis novan vivon. Hodiaŭ paŝoj estas la plej facila mezuro, ĉar ili kolektiĝas aŭtomate, sen aparta peno.
Sed kion diras la esploroj? Jen la bona novaĵo: prisana utilo aperas jam multe pli frue ol ĉe dek mil. Multaj studoj montras, ke kiam homo ŝanĝas de tre malmulta moviĝo al iom pli regula piedirado, la korpo dankas. Por multaj plenkreskuloj, jam ĉirkaŭ ses ĝis ok mil paŝoj tage rilatas al rimarkeblaj avantaĝoj. Post tio, la utilo ofte kreskas pli malrapide. Do dek mil ne estas malutila celo, sed ĝi ne estas magia sojlo, post kiu subite komenciĝas sano.
Ankaŭ gravas ne nur kvanto, sed maniero. Mil paŝoj en rapida, vigla promeno povas sentiĝi tute alie ol mil paŝoj disĵetitaj dum tuta tago inter kuirejo kaj sofo. La korpo ŝatas iom da pli intensa moviĝo, kaj ĝi ŝatas variecon. Paŝkalkulo ne montras ĉion: ĝi ne mezuras muskoltrejnadon, ekvilibron, flekseblecon, nek la ĝeneralan energion, kiun oni sentas.
Tial eble la plej saĝa novjara promeso ne estas obei unu nombron, sed trovi ritmon. Se vi nun atingas tri mil paŝojn tage, provu atingi kvar mil. Se vi jam kutimas promeni, aldonu kelkajn minutojn pli rapidajn. Kaj se unu tago portas malsukceson, nenio katastrofa okazas. La celo estas ne perfekta statistiko, sed pli viveca, pli moviĝema normala tago. Kaj jen io esperiga: ni ne bezonas dogmon por ekiri. Sufiĉas unu paŝo, poste la sekva, kaj iom post iom la vojo mem fariĝas kutimo.
![[Simple Esperanto] Urbo Imperia: Petrópolis](https://i.ytimg.com/vi/SZDjmFU252E/default.jpg)
![La damnindaj herboj kreskas! [filmeto en Esperanto]](https://i.ytimg.com/vi/98xri--EDX8/default.jpg)
![mi celas picumi, sen ĉapelo [plene Esperanto]](https://i.ytimg.com/vi/REoXCV65YYc/default.jpg)
