trankvila frenezo
eoawe publikigis antaŭ 6 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 2 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
En MP3-formato (drive.google.com/drive/folders/1Cs9Ppi90KhqYOz4LwnFWG0tuOBCuXbvh) por ĉiuj. Neniu rajto rezervita! Subtena paĝo:(bmc.link/eoawe)
Liro:
mi ankoraŭ memoras,
mi memoras la horon, kiam mi perdis la menson,
estis io tiel trankvile dolĉa en tiu loko,
eĉ viaj sentoj havis eĥon en tiom da spaco.
kaj kiam mi tie vagadis sen ia zorgo,
jes, mi tute perdis la kontakton,
sed ne pro tio, ke mi sciis tro malmulte,
simple tro multe mi sciis.
ĉu tio faras min freneza?
ĉu tio faras min freneza?
ĉu tio faras min freneza?
eble jes…
mi sincere deziras, ke vi ĝuu ĉi tiun vivon,
sed pensu dufoje, jen mia sola konsilo.
diru nun mem, kiu vi,
kiu vi, kiu vi kredas, ke vi estas?
ha, ha, ha, benu vian animon,
ĉu vi vere kredas, ke vi regas la ŝnurojn?
nu, mi pensas vin freneza,
mi ja pensas vin freneza,
mi ja vidas vin freneza,
same kiel mi.
miaj iamaj herooj havis koron riski la vivon ĉe la rando,
kaj mi nur memoras la penson: mi volas esti kiel ili.
ekde kiam mi estis eta,
ekde kiam mi estis eta, ĉio aspektis kiel ludo,
ne estas hazardo, ke mi venis ĝis ĉi tie,
kaj mi povos morti trankvile, kiam mi finos.
la mondo turniĝas trankvile, kvazaŭ nenio okazus,
dum interne mia cerbo brulas kvazaŭ malnova projekciilo.
ĉiu rideto sur mia vizaĝo estas zorge reĝigita,
ĉiu paŝo laŭ la plano, ĉiu sono mia signaturo.
se vi sentas tremon en la aero,
tio estas nur mi,
malrapide perdante la reston de la senco,
sed neniam lasante fali la ritmon.
eble mi estas freneza,
eble vi estas freneza,
eble ni ĉiuj frenezaj,
verŝajne jes.
ho, ho, ho, ho,
ho, ho, trankvila frenezo,
la koro ankoraŭ batas en la mallumo,
dum la sono malrapide malŝaltiĝas.