Blockbuster, Netflix kaj fluado (Esperanto)
Voĉo de Esperantujo publikigis antaŭ 4 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
En nia magazino, temas pri la eksterordinara historio de la altiĝo kaj falo de la giganto de bendo-luado Blockbuster, kaj la naskiĝo de la video-fluado gvidata de Netflix.
Dum la lastaj jardekoj de la dudeka jarcento, precipe en la naŭdekaj jaroj, ekzistis preskaŭ sankta rito por milionoj da familioj tra la mondo, precipe en Nordameriko. Estis vendreda vespero, la laborsemajno finiĝis, kaj la serĉado de distro komenciĝis. Homoj veturis al sia loka butikcentro, kie brilis granda, helflava kaj blua lumŝildo kun la vorto Blockbuster. Malfermi la pezajn vitrajn pordojn de tiu vendejo signifis eniri en mondon de senlimaj rakontoj.
La etoso en tiuj vendejoj estis tute unika. Unue, nian flarsenton trafis la odoro de freŝa krevmaizo miksita kun la odoro de nova plasto el la miloj da ujoj de vo-ho-so-bendoj kaj poste do-vo-do-oj vicigitaj sur la bretoj. Estis la mallaŭta zumado de la fluoreskaj lumoj, la gajaj konversacioj de najbaroj diskutantaj kiujn filmojn elekti, kaj la konstanta, ritma bipado de la strekkod-skanilo ĉe la kinejsimila kaso. Se vi havis bonŝancon, la plej nova kaj populara filmo havis disponeblan ekzempleron sur the breto. Se vi malbonŝancis, vi trovis nur malplenan spacon kun kartona skatolo, kiu indikis, ke iu alia jam prenis la lastan ekzempleron.
Ĉi tiun imperion fondis David Cook en la jaro mil naŭ cent okdek kvin en Dalaso, Teksaso. Lia vizio estis simpla sed revolucia por tiu epoko: anstataŭigi la tiamajn malgrandajn, ofte mallumajn lokajn videovendejojn per grandegaj, bone lumigitaj filmaj superbazaroj. Blockbuster aĉetis filmojn en grandegaj kvantoj, certigante, ke la klientoj preskaŭ ĉiam trovos ion por spekti. La kresko estis eksploda. Antaŭ la fino de la naŭdekaj jaroj, Blockbuster fariĝis senkontesta reganto de la hejma distromerkato, havante milojn da vendejoj tra la tuta mondo kaj dungante dekojn da miloj da homoj.
Tamen, malantaŭ ĉi tiu brila sukceso kaŝiĝis financa modelo, kiu dependis de tre specifa kaj, por la klientoj, tre ĝena elemento: la tiel nomataj punpagoj pro malfruiĝo. Kiam kliento luis filmon, li devis redoni ĝin ĝis difinita tago. Se li malfruiĝis eĉ je unu horo, li devis pagi punon. Por Blockbuster, ĉi tiuj punpagoj ne estis nur flanka enspezo; ili fariĝis unu el la ĉefaj kolonoj de ĝia profito. En certaj jaroj, la enspezoj el la punpagoj pro malfruiĝo konsistigis preskaŭ dek ses procentojn de la tuta profito de la kompanio. Tio signifis, ke la komerca sukceso de Blockbuster dependis de la malatento kaj la frustriĝo de ĝiaj propraj klientoj. Ĉi tiu interna kontraŭdiro kreis profundan, kvankam komence silentan, malkontenton inter la konsumantoj, kiu bezonis nur fajreron por eksplodi kaj transformi la tutan industrion.
Tiu fajrero aperis en la jaro mil naŭ cent naŭdek sep, pro kvardek dolaroj. Tiel asertas la legendo pri la naskiĝo de Netflix. Sinjoro Reed Hastings, komputila inĝeniero kaj entreprenisto, luis la filmon Apolo dek tri ĉe loka vendejo de Blockbuster. Pro sia okupata horaro, li forgesis redoni la bendon ĝustatempe kaj, kiam li finfine faris tion, li devis pagi punon de kvardek dolaroj. Ĉi tiu sperto ne nur kolerigis lin, sed ankaŭ igis lin pensi. Kiel inĝeniero, li komprenis la potencon de teknologio kaj ekpensis, ĉu eblas krei tute alian modelon, kie la kliento ne estus punata pro tio, ke li volas spekti filmon laŭ sia propra ritmo.
Kun sia amiko kaj kolego, sinjoro Marc Randolph, Hastings decidis krei novan servon. La dudek-naŭan de aŭgusto mil naŭ cent naŭdek sep, ili fondis la kompanion Netflix en Scotts Valley, Kalifornio. Ilia komenca ideo profitis el nova teknologio, kiu ĵus aperis sur la merkato: la do vo do-disko. Kontraste al la pezaj kaj dikaj vo ho so-bendoj, la do vo do-oj estis malpezaj, maldikaj kaj facile sendeblaj per simpla poŝto en papera koverto.
La servo oficiale lanĉiĝis la dek-kvaran de aprilo de mil naŭ cent naŭdek ok. La kliento iris al la retejo de Netflix, elektis la filmojn, kiujn li deziris spekti, kaj ricevis ilin per poŝto en ikoneca ruĝa koverto. Post la spektado, la kliento simple metis la diskon reen en la koverton kaj resendis ĝin senpage. Kvankam la ideo estis oportuna, la vera sukceso venis en la jaro mil naŭ cent naŭdek naŭ, kiam Netflix prezentis sian abonmodelon. Por fiksa ĉiumonata pago, klientoj povis lui tiom da do vo do-oj kiom ei deziris, sen ajna limdato kaj sen ajnaj malfruiĝaj kotizoj. Ĉi tiu abonsistemo detruis la tutan bazon de la tiama bendo-luado kaj rekte traktis la plej grandan frustriĝon de la konsumantoj.
En la jaro du mil, Netflix ankoraŭ estis juna kaj finance malstabila kompanio. Reed Hastings kaj Marc Randolph decidis proponi partnerecon al sia giganta rivalo. Ili petis renkontiĝon kun la ĉefa administra oficiro de Blockbuster, sinjoro John Antioco. La renkontiĝo okazis en la ĉefsidejo de Blockbuster en Dallas. Hastings faris aŭdacan proponon: Blockbuster aĉetu Netflix por kvindek milionoj da dolaroj. Laŭ la plano, la teamo de Netflix gvidus la interretan dividon de Blockbuster, kreant…
