U̶topio Esperanto
Julia Druelle publikigis antaŭ 3 jaroj en Esperanto Ĉu ne?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 5 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
FR : L’Espéranto est une langue construite, inventée en 1887 à Białystok (aujourd’hui en Pologne) par le docteur Louis Lazare Zamenhof. Dans une Europe en pleine révolution industrielle où l’anglais n’avait pas encore une place hégémonique, il voulait doter le monde d’une “langue internationale”. Elle permettrait aux Hommes de se comprendre, donc de se rassembler par delà les clivages nationaux. Qui sont les gens qui à l’époque se sont lancés dans cette aventure pacifiste ? Et qui sont ceux qui parlent de nos jours l’espéranto ? Entre Paris et Boulogne-sur-Mer, je vous propose voyage dans le temps à la recherche du sens premier de l’utopie et de l’idéalisme.
EO : Esperanto estas construira lingvo, elpensita en 1887 en Bjalistoko (nuntempe en Polando) de Doktoro Ludoviko Lazaro Zamenhof. En Eŭropo meze de la industria revolucio, kie la angla ankoraŭ ne havis hegemonian posicion, Zamenhof volis provizi la mondon per “internacia lingvo”. Ĝi permesus al homoj kompreni unu la alian, kaj tial kuniĝi trans naciaj dividoj. Kiuj estis la homoj, kiuj tiutempe ekis tiun ĉi pacifistan aventuron? Kaj kiuj estas tiuj, kiuj parolas nuntempe Esperanton? Inter Parizo kaj Bulonjo-ĉe-Maro, mi proponas al vi vojaĝon tra la tempo, serĉante la originan signifon de utopio kaj idealismo.
