Ankoraŭ unu nobla koro – teksto: Nikolaj Dejkin, komponisto: Volodymyr Soroka, AI – kun subtekstoj
La Ratkaptista Bando publikigis antaŭ 5 tagoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Ankoraŭ unu nobla koro – teksto: Nikolaj Dejkin, komponisto: Volodymyr Soroka, kompilis li per AI – kun subtekstoj
Subtekstojn aldonis Heinz W. Sprick kaj Klaas Dijkstra por la 64-a Kantoparado kun kantoj faritaj per AI.
https://eventaservo.org/e/RB-14okt26_64a_Kantoparado
Originala filmo: https://www.youtube.com/watch?v=lzyZYVnTOyw
Volodymyr Soroka (Official)
27.09.2026
“Ankoraŭ unu nobla koro”.
Poezio: Nikolaj Deĵkin.
Muziko kaj video: Volodymyr Soroka.
–
Dum la lastaj dudek kvin jaroj (2000–2025) nia tutmonda Esperanto-familio travivis profundan perdon: forpasis tuta generacio de granduloj — tiuj, kiuj siajmane konstruis la oran fundamenton de nia literatura, scienca kaj kultura mondo.
Ili ne estis nur gravaj nomoj en enciklopedioj. Ili estis la voĉo, la animo kaj la fiero de nia lingvo:
— William Auld (1924–2006)**, la skota majstro de la verso, kies La infana raso levis Esperanton al la altaj pintoj de la mondliteraturo kaj gajnis por nia lingvo la unuan historian kandidatiĝon por la Nobela Premio.
— Claude Piron (1931–2008)**, la svisa psikoanalizisto kaj verkisto, kiu instruis nin ami «la bonan lingvon» per siaj neforgeseblaj romanoj kaj senrivala komprenebleco.
— Reinhard Selten (1930–2016)**, la Nobel-premiita ekonomiisto, kiu pruvis al la tuta scienca mondo, ke Esperanto estas tute taŭga ilo por plej altnivelaj sciencaj debatoj kaj logiko.
— Michel Duc-Goninaz (1933–2016)**, la franca lingvisto kaj redaktoro de nia ĉefa trezorejo — la moderna *Plena Ilustrita Vortaro (PIV)*, kiu donis al ni la precizecon kaj riĉecon de ĉiu vorto.
— Detlev Blanke (1941–2016)**, la germana profesoro kaj interlingvisto, kiu per profunda scienca skrupuleco metis la firmajn bazojn por nia scienca konscio.
— Marjorie Boulton (1924–2017)**, la brita poetino kun koro de orfolio, la fidela biografo de Zamenhof, kiu per sia delikata kaj profunda plumlitero karesis niajn spiritojn dum jardekoj.
— Baldur Ragnarsson (1930–2018)**, la islanda poeto kaj voĉo de la Akademio, kies nordia kaj profunda poezio doĉis niajn animojn.
— Renato Corsetti (1941–2023)**, la itala humanisto, iama prezidanto de UEA kaj TEJO, kiu ĝis siaj lastaj spiroj batalis por lingva egaleco kaj protekto de minacataj lingvoj tra la mondo.
— Probal Dasgupta (1953–2026)**, la elstara hinda lingvisto, iama prezidanto de UEA kaj de la Akademio de Esperanto, kiu per siaj profundaj verkoj kaj gvidado inspiris la tutmondan komunumon.
Ĉi tiu kanto estas omaĝo kaj profunda danko al ilia restanta lumo. La ŝipo navigas plu, sed ni neniam forgesos tiujn, kiuj tenis la stirilon en la plej belaj jaroj.
