Adam Forta – Pura Animo [esperanto]
Inspiro studio publikigis antaŭ 4 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
En la nokto mi flugas, pura animo sola,
tentoj ĉirkaŭas kiel lupoj en la ombroj.
Koro blanka kiel neĝo, sed sangas en silento,
ĉu mi restos pura, aŭ falos en la abismo?
Pura animo… (ĉu vi aŭdas min?)
Pura animo… (la mondo ĉi tiom malpura…)
Mi naskiĝis kun lumo en brusto, sen makulo,
infana rideto, sen trompo, sen kulpo.
Sed la mondo venis kun siaj dolĉaj mensogoj,
“prenu ĉion, ĝuu, forgesu la vojon.”
Mono flustras en orelo: “vendos vin por oro”,
karno kriĉas: “prenu plezuron, ĉio estas nenio”.
Amikoj ŝanĝiĝas, amantoj foriras kun rido,
kaj mi staras sola, kun larmoj en la okuloj.
Mia animo ploras, ĝi ne volas malpuriĝi,
sed ĉiu tago estas batallo, ĉu mi sukcesos rezisti?
La spegulo montras vizaĝon lacan kaj palan,
kiom da lumo restas en ĉi tiu rompita anim’?
Pura animo en la ŝtormo de tentoj,
ĉiu paŝo doloras, ĉiu penso estas pento.
Mi luktas interne, kie neniu vidas,
kiom da forto bezonas pura koro por vivi?
Nokte venas sonĝoj, plenaj de forlasitaj deziroj,
korpo tremas, animo ŝrumpas sub pezaj pekoj.
Ili promesas feliĉon, sed lasas nur cindron,
post la plezuro restas nur malplena abismo.
Amikoj diras: “ĉiuj faras tion, ne estu stulta”,
sed mia konscienco kriĉas: “ne perdu vin, ne mortu!”
Mi genuiĝas en mallumo, preĝas al la steloj,
“donu forton al mi, ke mi ne falu en tiujn retojn”.
La vivo estas provo, senkompata kaj longa,
ĉiu tago forprenas pecon de mia menso.
Sed ie profunde ankoraŭ brulas malgranda fajro,
pura flamo, kiu rifuzas morti en la pluvo.
Kaj kiam ĉio ŝajnas tro peza, tro malhela,
mi memoras la infanon, kiu iam mi estis…
Senmakula, ridanta, plena de espero.
Eble tiu infano ankoraŭ vivas en mi.
Eble…
Pura animo, ne lasu vin rompi,
eĉ se la mondo volas vin tute forigi.
Tra larmoj kaj doloroj, tra noktoj sen fino,
restu pura, kara animo, restu lumo en la abismo.
Pura animo… (mi ankoraŭ kredas en vi)
Pura animo… (ne forlasu min nun…)
![shinra tensei - Esperanto (Ice King EP) [CLOUD RAP/EMO RAP]](https://i.ytimg.com/vi/KRjO3lI-2jY/default.jpg)
