“Esperanto ŝanĝis mian vivon” – Chiara Raggi dankas pro ricevo de la Esperanto-Kulturpremio 2024
Ulrich Matthias publikigis antaŭ 2 jaroj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 6 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
La 26-an de oktobro 2024 okazis en la urbodomo de Aalen en suda Germanio la solena transdono de la Esperanto-Kulturpremio de la urbo Aalen kaj la Fondaĵo FAME al Chiara Raggi.
Jen ŝiaj dankaj vortoj (en la filmo kun germana traduko de Utho Maier):
𝐌𝐢 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐯𝐞𝐫𝐞 𝐞𝐦𝐨𝐜𝐢𝐢𝐭𝐚 𝐤𝐚𝐣 𝐡𝐨𝐧𝐨𝐫𝐢𝐭𝐚 𝐞𝐬𝐭𝐢 ĉ𝐢 𝐭𝐢𝐞 𝐩𝐨𝐫 𝐫𝐢𝐜𝐞𝐯𝐢 ĉ𝐢 𝐭𝐢𝐮𝐧 𝐠𝐫𝐚𝐯𝐚𝐧 𝐩𝐫𝐞𝐦𝐢𝐨𝐧 𝐩𝐨𝐫 𝐄𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐨-𝐤𝐮𝐥𝐭𝐮𝐫𝐨 𝐤𝐚𝐣 𝐩𝐫𝐞𝐭𝐞𝐫𝐞. 𝐌𝐢 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐦𝐮𝐳𝐢𝐤𝐢𝐬𝐭𝐢𝐧𝐨, 𝐤𝐚𝐧𝐭𝐯𝐞𝐫𝐤𝐢𝐬𝐭𝐢𝐧𝐨, 𝐩𝐫𝐨𝐝𝐮𝐤𝐭𝐚𝐧𝐭𝐢𝐧𝐨 𝐬𝐞𝐝 𝐦𝐢 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐚𝐧𝐤𝐚ŭ 𝐯𝐢𝐫𝐢𝐧𝐨, 𝐤𝐢𝐮 𝐥𝐚𝐛𝐨𝐫𝐚𝐬 𝐞𝐧 𝐥𝐚 𝐤𝐮𝐥𝐭𝐮𝐫𝐚 𝐤𝐚𝐣 𝐦𝐮𝐳𝐢𝐤𝐚 𝐤𝐚𝐦𝐩𝐨 𝐩𝐥𝐢 𝐨𝐥 𝟐𝟎 𝐣𝐚𝐫𝐨𝐣𝐧: 𝐦𝐢 𝐜𝐞𝐫𝐭𝐢𝐠𝐚𝐬 𝐚𝐥 𝐯𝐢, 𝐤𝐞 ĝ𝐢 𝐧𝐞 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐟𝐚𝐜𝐢𝐥𝐚. 𝐊𝐚𝐣 𝐦𝐢 𝐚𝐧𝐤𝐚ŭ 𝐥𝐚𝐬𝐭𝐚𝐭𝐞𝐦𝐩𝐞 𝐟𝐚𝐫𝐢ĝ𝐢𝐬 𝐩𝐚𝐭𝐫𝐢𝐧𝐨 𝐤𝐚𝐣 𝐚𝐧𝐤𝐚ŭ ĉ𝐢 𝐭𝐢𝐨 𝐧𝐞 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐟𝐚𝐜𝐢𝐥𝐚.
𝐀𝐧𝐭𝐚ŭ 𝟐𝟗 𝐭𝐚𝐠𝐨𝐣 𝐦𝐢𝐚 𝐟𝐢𝐥𝐢𝐧𝐨, 𝐎𝐥𝐢𝐦𝐩𝐢𝐚 𝐂𝐨𝐬𝐭𝐚𝐧𝐳𝐚, 𝐧𝐚𝐬𝐤𝐢ĝ𝐢𝐬, 𝐤𝐚𝐣 ŝ𝐢 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 ĉ𝐢 𝐭𝐢𝐞 𝐤𝐮𝐧 𝐦𝐢, 𝐤𝐮𝐧𝐞 𝐤𝐮𝐧 𝐦𝐢𝐚 𝐞𝐝𝐳𝐨 𝐍𝐢𝐜𝐜𝐨𝐥ò, 𝐩𝐨𝐫 𝐫𝐢𝐜𝐞𝐯𝐢 ĉ𝐢 𝐭𝐢𝐮𝐧 𝐩𝐫𝐞𝐦𝐢𝐨𝐧.
𝐕𝐢 𝐤𝐨𝐦𝐩𝐫𝐞𝐧𝐨𝐬, 𝐤𝐞 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐦𝐮𝐥𝐭𝐞 𝐝𝐚 𝐞𝐦𝐨𝐜𝐢𝐨 𝐩𝐫𝐨 𝐦𝐮𝐥𝐭𝐚𝐣 𝐤𝐢𝐚𝐥𝐨𝐣.
𝐄𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐨 ŝ𝐚𝐧ĝ𝐢𝐬 𝐦𝐢𝐚𝐧 𝐯𝐢𝐯𝐨𝐧.
𝐑𝐞𝐧𝐤𝐨𝐧𝐭𝐢 𝐥𝐚 𝐄𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐨-𝐥𝐢𝐧𝐠𝐯𝐨𝐧 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐮𝐧𝐮 𝐞𝐥 𝐥𝐚 𝐩𝐥𝐞𝐣 𝐛𝐞𝐥𝐚𝐣 𝐚𝐟𝐞𝐫𝐨𝐣, 𝐤𝐢𝐮𝐣 𝐨𝐤𝐚𝐳𝐢𝐬 𝐚𝐥 𝐦𝐢.
𝐄𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐩𝐫𝐢𝐯𝐢𝐥𝐞𝐠𝐢𝐨 𝐩𝐨𝐯𝐢 𝐤𝐮𝐧𝐢𝐠𝐢 𝐥𝐚 𝐮𝐧𝐢𝐯𝐞𝐫𝐬𝐚𝐥𝐚𝐧 𝐥𝐢𝐧𝐠𝐯𝐨𝐧 𝐝𝐞 𝐦𝐮𝐳𝐢𝐤𝐨 𝐤𝐮𝐧 𝐥𝐚 𝐮𝐧𝐢𝐯𝐞𝐫𝐬𝐚𝐥𝐚 𝐥𝐢𝐧𝐠𝐯𝐨, 𝐤𝐢𝐮 𝐚𝐥𝐩𝐨𝐫𝐭𝐚𝐬 𝐩𝐚𝐜𝐨𝐧 𝐢𝐧𝐭𝐞𝐫 𝐥𝐚 𝐩𝐨𝐩𝐨𝐥𝐨𝐣.
𝐍𝐢 𝐛𝐞𝐳𝐨𝐧𝐚𝐬 𝐩𝐨𝐳𝐢𝐭𝐢𝐯𝐚𝐣𝐧 𝐦𝐞𝐬𝐚ĝ𝐨𝐣𝐧, 𝐧𝐢 𝐛𝐞𝐳𝐨𝐧𝐚𝐬 𝐩𝐚𝐜𝐨𝐧, 𝐧𝐢 𝐝𝐞𝐯𝐚𝐬 𝐩𝐚𝐫𝐨𝐥𝐢 𝐤𝐚𝐣 𝐤𝐨𝐦𝐩𝐫𝐞𝐧𝐢 𝐮𝐧𝐮 𝐥𝐚 𝐚𝐥𝐢𝐚𝐧. 𝐍𝐢 𝐝𝐞𝐯𝐚𝐬 𝐬𝐞𝐧𝐭𝐢ĝ𝐢 𝐩𝐚𝐫𝐭𝐨 𝐝𝐞 𝐥𝐚 𝐬𝐚𝐦𝐚 𝐦𝐨𝐧𝐝𝐨. 𝐄𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐨 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐟𝐥𝐚𝐠𝐨 𝐝𝐞 𝐩𝐚𝐜𝐨, 𝐬𝐚𝐦𝐞 𝐤𝐢𝐞𝐥 𝐦𝐮𝐳𝐢𝐤𝐨.
𝐌𝐢 𝐝𝐚ŭ𝐫𝐞 𝐤𝐚𝐧𝐭𝐨𝐬 𝐦𝐢𝐚𝐣𝐧 𝐤𝐚𝐧𝐭𝐨𝐣𝐧 𝐞𝐧 𝐄𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐨, 𝐦𝐢 𝐝𝐚ŭ𝐫𝐞 𝐤𝐚𝐧𝐭𝐨𝐬 𝐩𝐫𝐢 𝐚𝐦𝐨, 𝐚𝐦𝐢𝐤𝐞𝐜𝐨, 𝐡𝐨𝐦𝐚 𝐟𝐫𝐚𝐠𝐢𝐥𝐞𝐜𝐨 𝐩𝐨𝐫 ĉ𝐢𝐮𝐣, 𝐤𝐢𝐮𝐣 𝐡𝐚𝐯𝐚𝐬 𝐨𝐫𝐞𝐥𝐨𝐣𝐧 𝐤𝐚𝐣 𝐤𝐨𝐫𝐨𝐧 𝐩𝐨𝐫 𝐚ŭ𝐬𝐤𝐮𝐥𝐭𝐢.
𝐌𝐢 (𝐤𝐚𝐣 𝐧𝐢 ĉ𝐢𝐮𝐣) 𝐝𝐚𝐧𝐤𝐮 𝐚𝐥 𝐧𝐢𝐚 𝐦𝐚𝐣𝐬𝐭𝐫𝐨 𝐙𝐚𝐦𝐞𝐧𝐡𝐨𝐟, 𝐤𝐢𝐮 𝐠𝐞𝐧𝐢𝐞 𝐤𝐫𝐞𝐢𝐬 𝐥𝐚 𝐢𝐧𝐭𝐞𝐫𝐧𝐚𝐜𝐢𝐚𝐧 𝐥𝐢𝐧𝐠𝐯𝐨𝐧 𝐤𝐚𝐣 𝐩𝐫𝐨𝐩𝐨𝐧𝐢𝐬 𝐚𝐥 𝐥𝐚 𝐡𝐨𝐦𝐚𝐫𝐨 𝐬𝐢𝐚𝐧 𝐢𝐝𝐞𝐚𝐫𝐨𝐧 𝐝𝐞 𝐡𝐨𝐦𝐚𝐫𝐚𝐧𝐢𝐬𝐦𝐨.
𝐃𝐚𝐧𝐤𝐨𝐧 𝐚𝐥 𝐥𝐚 𝐭𝐮𝐭𝐚 𝐨𝐫𝐠𝐚𝐧𝐢𝐳𝐨 𝐝𝐞 𝐅𝐀𝐌𝐄-F𝐨𝐧𝐝𝐚ĵ𝐨, 𝐥𝐚 𝐆𝐞𝐫𝐦𝐚𝐧𝐚 𝐄𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐨-𝐁𝐢𝐛𝐥𝐢𝐨𝐭𝐞𝐤𝐨 𝐤𝐚𝐣 𝐥𝐚 𝐮𝐫𝐛𝐨 𝐀𝐚𝐥𝐞𝐧 𝐩𝐫𝐨 ĉ𝐢 𝐭𝐢𝐮 𝐫𝐞𝐤𝐨𝐧𝐨, 𝐤𝐢𝐮 𝐡𝐨𝐧𝐨𝐫𝐚𝐬 𝐦𝐢𝐚𝐧 𝐤𝐚𝐫𝐢𝐞𝐫𝐨𝐧.
𝐌𝐢 𝐝𝐨 ŝ𝐮𝐥𝐝𝐚𝐬 𝐝𝐚𝐧𝐤𝐨𝐧 𝐚𝐥 𝐭𝐢𝐮𝐣, 𝐤𝐢𝐮𝐣 𝐤𝐨𝐧𝐚𝐭𝐢𝐠𝐢𝐬 𝐚𝐥 𝐦𝐢 𝐭𝐢𝐮𝐧 𝐥𝐢𝐧𝐠𝐯𝐨𝐧 𝐤𝐚𝐣 𝐭𝐢𝐞𝐬 𝐢𝐝𝐞𝐨𝐣𝐧: 𝐏𝐚𝐨𝐥𝐚 𝐍𝐢𝐠𝐫𝐞𝐥𝐥𝐢, 𝐌𝐢𝐜𝐡𝐞𝐥𝐚 𝐋𝐢𝐩𝐚𝐫𝐢, 𝐥𝐚 𝐈𝐭𝐚𝐥𝐚 𝐄𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐨-𝐅𝐞𝐝𝐞𝐫𝐚𝐜𝐢𝐨 𝐤𝐚𝐣 𝐦𝐢𝐚 𝐤𝐚𝐫𝐚 𝐚𝐦𝐢𝐤𝐨 𝐤𝐚𝐣 𝐚𝐤𝐭𝐨𝐫𝐨 𝐌𝐚𝐫𝐢𝐨 𝐌𝐢𝐠𝐥𝐢𝐮𝐜𝐜𝐢.
𝐌𝐢 𝐤𝐨𝐫𝐞 𝐝𝐚𝐧𝐤𝐚𝐬 𝐚𝐥 𝐥𝐚 𝐭𝐫𝐚𝐝𝐮𝐤𝐢𝐬𝐭𝐨𝐣 𝐤𝐮𝐧 𝐤𝐢𝐮𝐣 𝐦𝐢 𝐡𝐚𝐯𝐢𝐬 𝐥𝐚 𝐡𝐨𝐧𝐨𝐫𝐨𝐧 𝐥𝐚𝐛𝐨𝐫𝐢: 𝐑𝐞𝐧𝐚𝐭𝐨 𝐂𝐨𝐫𝐬𝐞𝐭𝐭𝐢, 𝐆𝐢𝐚𝐧𝐟𝐫𝐚𝐧𝐜𝐨 𝐌𝐨𝐥𝐥𝐞 𝐤𝐚𝐣 𝐅𝐞𝐝𝐞𝐫𝐢𝐜𝐨 𝐆𝐨𝐛𝐛𝐨, 𝐦𝐚𝐣𝐬𝐭𝐫𝐨𝐣 𝐝𝐞 𝐄𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐨 𝐤𝐚𝐣 𝐝𝐞 𝐥𝐚 𝐯𝐨𝐫𝐭𝐨.
𝐌𝐢𝐚𝐧 𝐝𝐚𝐧𝐤𝐨𝐧 𝐚𝐥 ĉ𝐢𝐮𝐣 𝐦𝐮𝐳𝐢𝐤𝐢𝐬𝐭𝐨𝐣, 𝐤𝐢𝐮𝐣 𝐥𝐮𝐝𝐢𝐬 𝐬𝐮𝐫 𝐦𝐢𝐚𝐣 𝐝𝐢𝐬𝐤𝐨𝐣 𝐤𝐚𝐣 𝐞𝐧 𝐦𝐢𝐚𝐣 𝐤𝐨𝐧𝐜𝐞𝐫𝐭𝐨𝐣, 𝐢𝐥𝐢 𝐞𝐬𝐭𝐢𝐬 𝐤𝐚𝐣 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐦𝐢𝐫𝐢𝐧𝐝𝐚𝐣 𝐯𝐨𝐣𝐚ĝ𝐤𝐮𝐧𝐮𝐥𝐨𝐣.
𝐒𝐩𝐞𝐜𝐢𝐚𝐥𝐚 𝐩𝐞𝐧𝐬𝐨 𝐤𝐚𝐣 𝐝𝐚𝐧𝐤𝐨 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐚𝐥 𝐅𝐥𝐨𝐫𝐞𝐚𝐥𝐥 𝐌𝐚𝐫𝐭𝐨𝐫𝐞𝐥𝐥, 𝐤𝐮𝐥𝐭𝐮𝐫𝐮𝐥𝐨, 𝐤𝐢𝐮 𝐩𝐞𝐫 𝐥𝐚 𝐦𝐮𝐳𝐢𝐤𝐞𝐥𝐝𝐨𝐧𝐞𝐣𝐨 𝐕𝐢𝐧𝐢𝐥𝐤𝐨𝐬𝐦𝐨 𝐬𝐮𝐛𝐭𝐞𝐧𝐚𝐬 𝐄𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐨-𝐦𝐮𝐳𝐢𝐤𝐨𝐧 𝐞𝐥 𝐥𝐚 𝐭𝐮𝐭𝐚 𝐦𝐨𝐧𝐝𝐨. 𝐍𝐢𝐚 𝐤𝐮𝐧𝐥𝐚𝐛𝐨𝐫𝐨 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐩𝐥𝐞𝐧𝐚 𝐝𝐞 ĝ𝐨𝐣𝐨 𝐤𝐚𝐣 𝐢𝐝𝐞𝐨𝐣 𝐤𝐚𝐣 𝐦𝐢 𝐞𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐬 𝐢𝐫𝐢 𝐥𝐨𝐧𝐠𝐚𝐧 𝐯𝐨𝐣𝐨𝐧 𝐤𝐮𝐧 𝐥𝐢.
𝐅𝐢𝐧𝐚 𝐬𝐞𝐝 𝐭𝐫𝐞 𝐠𝐫𝐚𝐯𝐚 𝐝𝐚𝐧𝐤𝐨 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐚𝐥 𝐥𝐚 𝐞𝐬𝐩𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐢𝐬𝐭𝐚 𝐩𝐮𝐛𝐥𝐢𝐤𝐨 𝐤𝐚𝐣 𝐚𝐥 𝐥𝐚 𝐩𝐮𝐛𝐥𝐢𝐤𝐨, 𝐤𝐢𝐮 𝐬𝐞𝐤𝐯𝐚𝐬 𝐦𝐢𝐧 𝐝𝐮𝐦 𝐣𝐚𝐫𝐨𝐣 𝐩𝐫𝐨 𝐥𝐚 𝐤𝐨𝐫𝐢𝐧𝐤𝐥𝐢𝐧𝐨, 𝐬𝐮𝐛𝐭𝐞𝐧𝐨 𝐤𝐚𝐣 𝐚ŭ𝐬𝐤𝐮𝐥𝐭𝐚𝐝𝐨, 𝐤𝐢𝐮𝐧 𝐢𝐥𝐢 𝐝𝐞𝐝𝐢ĉ𝐚𝐬 𝐚𝐥 𝐦𝐢 𝐤𝐚𝐣 𝐦𝐢𝐚 𝐦𝐮𝐳𝐢𝐤𝐨.
𝐕𝐢 𝐞𝐬𝐭𝐚𝐬 𝐥𝐚 𝐤𝐢𝐚𝐥𝐨, 𝐤𝐞 𝐦𝐢 𝐟𝐚𝐫𝐚𝐬 ĉ𝐢𝐨𝐧 ĉ𝐢.
𝐃𝐚𝐧𝐤𝐨𝐧 𝐞𝐥 𝐦𝐢𝐚 𝐭𝐮𝐭𝐚 𝐤𝐨𝐫𝐨.” – 𝐊𝐣𝐚𝐫𝐚
