Oficejo ne kuracas solecon
Radio Verda publikigis hieraŭ en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 3 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Ĉu interesa? Ĉu utila? https://buymeacoffee.com/radioverda.
Koran dankon! ❤️
Labori hejme povas esti vera liberiĝo. Ne plu necesas pasigi horon en aŭto aŭ trajno. Oni povas dormi iom pli longe, manĝi en sia propra kuirejo kaj pli facile prizorgi infanon aŭ familianon. Sed post kelkaj tagoj antaŭ ekrano aperas alia sento. La domo silentiĝas, la kunlaborantoj fariĝas vizaĝetoj en kestoj, kaj oni povas pasigi tutan tagon sen vera interparolo.
Nova esploro analizis kvin grandajn enketojn, kun entute pli ol duonmiliono da laboristoj. Ĝi trovis pli da socia izoliĝo kaj mensa sufero inter homoj en profesioj, kiujn oni povas plenumi distance, ol inter homoj, kies laboro postulas fizikan ĉeeston. La malfacilaĵoj estis aparte grandaj ĉe tiuj, kiuj loĝas solaj.
Tio ŝajnas doni facilan respondon: ĉiuj revenu al la oficejo. Sed la esploristoj avertas, ke la rakonto ne estas tiel simpla. La studo ne povis klare distingi inter homoj, kiuj laboras nur hejme, kaj tiuj, kiuj dividas sian semajnon inter hejmo kaj oficejo. Ĝi ankaŭ ne pruvas, ke dintanca laboro mem kaŭzas la tutan suferon.
Aliaj esploroj montras gravajn avantaĝojn. Labori hejme ŝparas averaĝe pli ol unu horon tage. En sesmonata eksperimento ĉe granda ĉina firmao, dungitoj laboris hejme du tagojn semajne. Ilia laborkontento kreskis, malpli multaj forlasis la firmaon, kaj iliaj laborrezultoj ne malboniĝis.
La vera problemo do eble ne estas la loko, sed la maniero organizi la laboron. Devigi homojn veni al oficejo ne multe helpas, se ili alvenas marde kaj trovas malplenajn skribtablojn, poste pasigas la tagon en retaj kunsidoj kun kolegoj aliloke. Oni povas senti sin sola ankaŭ meze de granda konstruaĵo.
Oficejo ne estas nur loko por plenumi taskojn. Ĝi ankaŭ ebligas malgrandajn renkontojn: demandon ĉe kafmaŝino, komunan tagmanĝon, ŝercon post kunsido. Kiam tiuj momentoj malaperas, retaj kunvenoj kutime ne anstataŭas ilin. Sed nura ĉeesto en la sama konstruaĵo ankaŭ ne garantias amikecon.
Pli bona solvo estas trakti homajn rilatojn kiel veran parton de la laboro. Teamanoj povas veni en la samaj tagoj, lasi tempon por neformalaj babiloj kaj renkontiĝi de tempo al tempo persone. Firmaoj povas helpi tute forajn laboristojn uzi komunajn laborejojn. Novaj dungitoj eble bezonas pli da persona kontakto, dum prizorgantoj bezonas pli da fleksebleco.
Ni ofte demandas, ĉu distanca laboro estas bona aŭ malbona. Eble tio estas la malĝusta demando. La pli utila demando estas: kiel ni konservu liberecon sen perdi kunulecon? Laboro bezonas kaj trankvilon por fokuso kaj homojn, kun kiuj oni sentas sin ligita, kaj ne nur komunan adreson.