Artefarita reno sen malakcepto (Esperanto)
Voĉo de Esperantujo publikigis antaŭ 4 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Jen la novaĵoj por dimanĉo, la dek-sepa de majo.
Hodiaŭ en Parizo, post dek du tagoj de intensaj intertraktadoj, reprezentantoj de cent okdek landoj subskribis la historian Verdan Pakton. Ĉi tiu internacia traktato celas tute ĉesigi la uzon de karbo por energio en la evoluintaj nacioj ĝis la jaro du mil kvardek, kaj en la cetero de la mondo dek jarojn poste. La ĉefa intertraktanto de la Unuiĝintaj Nacioj, u no, sinjorino Amina Mohammed, deklaris dum la ferma ceremonio, ke la mondo finfine elektis supervivon anstataŭ mallongdaŭran profiton. Ŝi emfazis, ke ĉi tiu interkonsento estas jure deviga, kio distingas ĝin de antaŭaj klimataj promesoj. La diskuto preskaŭ fiaskis hieraŭ nokte pro malkonsento pri la financa subteno por nacioj en Afriko kaj Sudameriko. Tamen, la e u kaj Usono fine konsentis krei fonduson de tricent miliardoj da dolaroj jare por helpi tiujn landojn transiri al pura energio. Sinjorino Ursula von der Leyen, la prezidantino de la Eŭropa Komisiono, diris, ke la kosto de neagado estus multe pli alta ol ĉi tiu investo. La pakto ankaŭ inkluzivas striktajn punojn por landoj, kiuj ne plenumos la jarajn celojn pri malpliigo de karbona dioksido. Kritika punkto de la mekanismo estas la uzo de satelitoj por kontroli la emisiojn de ĉiu lando en reala tempo. Sinjoro John Kerry, reprezentanta la usonan registaron, rimarkigis, ke la teknologio por pura energio fariĝis tiel malmultekosta, ke la transiro estas ne nur ekologie necesa, sed ankaŭ ekonomie saĝa. Malgraŭ la ĝojo de la delegitoj, ekster la konstruaĵo, grupoj de junaj aktivuloj avertis, ke la limdatoj ankoraŭ estas tro foraj. Ili postulas, ke la ĉesigo de karbo okazu jam en la venonta jardeko. La nova traktato ekvalidos tuj kiam kvardek nacioj ratifos ĝin en siaj propraj parlamentoj.
En la kampo de medicino kaj bioteknologio, teamo de sciencistoj ĉe la Universitato de Tokio anoncis revolucion en la kreado de artefaritaj organoj. Doktoro Hiroshi Tanaka kaj liaj kolegoj sukcese transplantis la unuan en laboratorio kreskigitan renon en homon sen bezono de medikamentoj kontraŭ malakcepto. La paciento, kvardek-dujara viro nomata sinjoro Kenji Sato, resaniĝas rapide kaj liaj novaj renfunkcioj estas tute normalaj. La sekreto de ĉi tiu sukceso troviĝas en la uzo de la propra do no a de la paciento. La sciencistoj prenis haŭtĉelojn de sinjoro Sato, transformis ilin en praĉelojn, kaj poste uzis altnivelajn biologiajn printilojn por konstrui la organon tavolo post tavolo sur proteina strukturo. Profesoro Tanaka klarigis, ke ĉar la organo estas genetike identa al tiu de la paciento, la korpo ne rekonas ĝin kiel fremdan objekton. Tio forigas la danĝerajn flankajn efikojn de imunsubpremaj medikamentoj, kiujn tradiciaj transplantitoj devas uzi dum la tuta vivo. La Monda Organizaĵo pri Sano, mo o so, priskribis ĉi tiun atingon kiel la komencon de nova epoko en kirurgio. Oni kalkulas, ke nuntempe pli ol ducent mil homoj tutmonde atendas rentransplantadon. Se ĉi tiu teknologio fariĝos vaste disponebla, la atendolistoj povus malaperi en malpli ol dek jaroj. La esplorado daŭris dek kvin jarojn kaj kostis proksimume okdek milionojn da dolaroj, financitaj parte de la japana registaro kaj parte de privataj donacoj. Doktoro Tanaka tamen avertis, ke la procezo de produktado estas ankoraŭ tre malrapida. Necesas tri monatoj por kreskigi unu tian renon en la laboratorio. La teamo nun planas provi la saman metodon por krei artefaritajn hepatojn kaj eĉ partojn de la koro. Ĉi tiu sukceso povus draste ŝanĝi la manieron, kiel ni traktas kronikajn malsanojn en la estonteco.
Fine, ni havas eksterordinaran kaj kortuŝan rakonton el Italio, kiu memorigas nin pri la kaŝitaj trezoroj de nia historio. En la malgranda suda urbeto Altamura, loka loĝanto malkovris sekretan bibliotekon el la dek-sesa jarcento sub sia propra domo. Sinjoro Giuseppe Moretti, sepdek-kvinjara emerita instruisto, laboris en sia kelo kiam li rimarkis, ke unu muro sonas kave. Post kiam li singarde forigis kelkajn ŝtonojn, li trovis malgrandan pordon kondukantan al ĉambro tute izolita de humido kaj lumo. Interne troviĝis mil sescent libroj kaj manuskriptoj, kiuj restis netuŝitaj dum jarcentoj. Arkeologoj de la Universitato de Bari, kiuj alvenis al la loko, konfirmis, ke la kolekto apartenis al nobela familio, kiu verŝajne kaŝis la librojn dum tempo de religia persekutado. Inter la plej valoraj trovaĵoj estas nekonataj skizoj de la artisto Rafaelo kaj kolekto de poemoj, kiujn neniu legis dum kvincent jaroj. Sinjoro Moretti rakontis al la gazetaro, ke kiam li eniris la ĉambron, la aero odoris je malnova papero kaj tero, sed la libroj estis en mirinde bona stato. La loka urbestro anoncis, ke la domo de sinjoro Moretti fariĝos nacia heredaĵo, kaj la manuskriptoj estos konservitaj en nova muzeo konstruota en la urbeto. Fakuloj de UNESCO jam vojaĝas al Altamura por helpi pri la ciferecigado de la dokumentoj. Ĉi tiu malkovro ne nur ĝojigis historiistojn, sed ankaŭ unuigis la tutan komunumon. La najbaroj de sinjoro More…
