Luigi Fraccaroli “La lingua di tutti e di nessuno”
il posto delle parole publikigis antaŭ 3 jaroj en la Itala Ĉu en Esperanto?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Fonte:
https://www.spreaker.com/user/il-posto-delle-parole/luigi-fraccaroli-10×10
Luigi Fraccaroli
“Congresso Mondiale dell’Esperanto”
Torino è la capitale mondiale dell’esperanto.
108° Congresso Universale di Esperanto a Torino
“Confluenza di valori umani ed immigrazione, l’esperienza inclusiva di Torino”
Sono oltre 7mila le lingue presenti nel mondo, in India ce ne sono addirittura 700 con 70 alfabeti diversi. La lingua, strano pensarlo ma è così, in realtà allontana, divide. Per questa ragione il 26 luglio del 1987, con la pubblicazione della sua prima grammatica, ha iniziato a prendere piede sempre di più nel mondo l’esperanto, l’idioma universale, nato in realtà 136 anni fa, che, in una, le racchiude tutte. La lingua di tutti e di nessuno.
L’esperanto è una lingua artificiale, sviluppata tra il 1872 e il 1887 dall’oculista polacco di origini ebraiche Ludwik Lejzer Zamenhof. Presentata nel Primo Libro (Unua libro – Varsavia, 1887) come Lingvo Internacia (“lingua internazionale“), prese in seguito il nome esperanto (“colui che spera”,“sperante”) dallo pseudonimo di “Doktoro Esperanto”, utilizzato dal suo inventore. Scopo della lingua è di far dialogare i diversi popoli cercando di creare tra di essi comprensione e pace con una seconda lingua semplice, ma espressiva, appartenente all’umanità e non a un popolo. Un effetto di ciò sarebbe quello di proteggere gli idiomi “minori”, altrimenti condannati all’estinzione dalla forza delle lingue delle nazioni più forti.
IL POSTO DELLE PAROLE
ascoltare fa pensare
https://ilpostodelleparole.it
