Oka centjardatreveno de la morto de S.Francisko – Ottavo centenario dalla morte di S.Francesco – 1
UECI publikigis antaŭ 1 monato en Esperanto Ĉu ne?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Paco ne estas nura politika interkonsento aŭ batalpaŭzo inter mondaj konfliktoj; ĝi estas unue donaco de Dio, kiu postulas aktivan respondecon.
Dum la mondo penadas per traktadoj kaj kompromisoj, Sankta Francisko memorigas al ni la supernaturan originon de ĉiu vera harmonio. En sia Testamento, la Sanktulo asertis sendiskute: «La Sinjoro rivelis al mi, ke ni diru ĉi tiun saluton: La Sinjoro donu al vi la pacon!». Tio ne estas nura ĝentileca deziro, sed la elvoko de la Resurektinto, la ununura kiu povas doni fidindecon al la vorto “paco” en vundita mondo.
En ĉi tiu sama fendo lokiĝas la esperantista idealo. Esperanto ne naskiĝis kiel nura lingva tekniko, sed kiel “ponto de la Spirito” celanta realigi la vokon “Ut unum sint” («por ke ĉiuj estu unu»). Ĝi estas ilo de lingva justeco, kiu rifuzas la logikojn de potenco por brakumi la “minoritaton” kaj la universalan servon.
La paco estas vojo… kaj ĝi estas kruta vojo. Ĝi ne estas la “ĉambro-vesto” de burĝa komforto, sed la “tornistro de la migranto”, kiu klopodas por la konkordo naskiĝanta nur el la Vero. Ni estas vokataj esti pacfarantoj per la dialogo, kiu estas “la oksigeno de la paco”.
——————–
La pace non è un semplice accordo politico o una tregua tra conflitti mondani; essa è primariamente un dono di Dio che richiede una responsabilità attiva.
Mentre il mondo si affanna in trattative e compromessi, San Francesco ci ricorda l’origine soprannaturale di ogni vera armonia. Nel suo Testamento, il Santo è perentorio: «Il Signore mi rivelò che dicessimo questo saluto: Il Signore ti dia la pace!». Non è un augurio di cortesia, ma l’evocazione del Risorto, l’unico che può dare credibilità alla parola “pace” in un mondo ferito.
In questa stessa scia si inserisce l’ideale esperantista. L’Esperanto non nasce come mera tecnica linguistica, ma come un “ponte dello Spirito” volto a realizzare l’Ut unum sint. È uno strumento di giustizia linguistica che rifiuta le logiche del potere per abbracciare la “minorità” e il servizio universale.
La pace è un cammino, e per giunta un cammino in salita. Non è la “vestaglia da camera” del comfort borghese, ma lo “zaino del viandante” che si affatica per la concordia che nasce solo dalla Verità.
Siamo chiamati a essere artigiani di pace attraverso il dialogo, che è “l’ossigeno della pace”.
👇 Kio estas via ĉiutaga klopodo por konstrui ĉi tiun senarman pacon? Skribu tion en la komentoj.
👇 Qual è il tuo impegno quotidiano per costruire questa pace inerme? Scrivilo nei commenti.
