sufiĉas la vezikoj
eoawe publikigis antaŭ 6 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
En MP3-formato (drive.google.com/drive/folders/1Cs9Ppi90KhqYOz4LwnFWG0tuOBCuXbvh) por ĉiuj. Neniu rajto rezervita! Subtena paĝo:(bmc.link/eoawe)
Liro:
vezikoj kaj akvo,
miaj kruroj supren, dum horoj,
mia orfiŝo sub mi,
mi baniĝas longe…
buŝo malsekiĝas,
mi ŝaŭme ektremas,
neniu problemo:
mi kuŝas malrapide,
vezika, obstina…
mi kuŝas senhaste,
melono kaj akvo,
nur revo, eble…
ĝi faras, ke mi miru:
ĉu estas peko?
vezikoj kaj akvo,
miaj kruroj supren, dum horoj…
ne alproksimiĝu, “bomboj”,
hodiaŭ mi dormas profunde.
sufiĉas jam la soleco,
la onklo stresigita,
manĝserĉe rampi tra revoj,
kiuj neniam aperas…
sufiĉas jam la ploruloj
pri hieraŭ, kia “peko”…
ne esti malvarma sed malsaĝa,
se mi renversus iliajn regulojn.
sufiĉas viaj plendoj,
kara, mi ne estas sanktulino!
sufiĉas la pluvo, la flugo,
kiu ree naŭzigas min…
sufiĉas ĉiuj cinikuloj,
banĉapoj kaj kritikuloj…
mi satas je ĉi tiu satiĝo… kompatindas mi!
vezikoj kaj akvo,
miaj kruroj supren, dum horoj,
mia orfiŝo ankoraŭ sub mi…
dolĉo de plezuroj,
akvaj kaŝtrezoroj,
angulo for de mizero, mia fantazio.
tordas min piedpintoj,
mi naĝas en harmonio…
se ĉio fluas tiel glate,
kial io ĝenas min?
sufiĉas jam la soleco,
la onklo stresigita,
manĝserĉe rampi tra revoj,
kiuj neniam aperas…
sufiĉas jam la ploruloj
pri hieraŭ, kia “peko”…
ne esti malvarma sed malsaĝa,
se mi renversus iliajn regulojn.
sufiĉas viaj plendoj,
kara, mi ne estas sanktulino!
sufiĉas la pluvo, la flugo,
kiu ree naŭzigas min…
sufiĉas ĉiuj cinikuloj,
banĉapoj kaj kritikuloj…
mi satas je ĉi tiu satiĝo… kompatindas mi!
ŝaŭmo… spir’…
mallaŭta ridet’…
neniu, neniu rego super mi…
sufiĉas jam la soleco,
la onklo stresigita,
manĝserĉe rampi tra revoj,
kiuj neniam aperas…
sufiĉas jam la ploruloj
pri hieraŭ, kia “peko”…
ne esti malvarma sed malsaĝa,
se mi renversus iliajn regulojn.
sufiĉas viaj plendoj,
kara, mi ne estas sanktulino!
sufiĉas la pluvo, la flugo,
kiu ree naŭzigas min…
sufiĉas ĉiuj cinikuloj,
banĉapoj kaj kritikuloj…
mi satas je ĉi tiu satiĝo… kompatindas mi!
vezikoj kaj akvo…
mia orfiŝo dormas…
mi restas en mia maro… trankvile…
