Nesinkigebla stevardino de la Titanic postvivis tri ŝipajn katastrofojn
Radio Verda publikigis antaŭ 4 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 2 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Por subteni nin: https://buymeacoffee.com/radioverda.
Koran dankon! ❤️
Foje vera historio sonas kvazaŭ iu elpensis ĝin por filmo. Sed ĉi tiu historio estas tute reala: temas pri virino nomata Violet Constance Jessop, kiu ŝajnas esti “magneto” por grandegaj ŝipoj kaj grandegaj katastrofoj.
Violet naskiĝis en 1887 en Argentino, en familio de irlandaj enmigrintoj. Ŝi revis fariĝi flegistino, sed la vivo puŝis ŝin al alia direkto. Post la morto de la patro kaj malsano en la familio, ŝi devis rapide fariĝi la ĉefa enspezanto. Ŝi eklaboris sur pasaĝeraj ŝipoj kiel stevardino, kvankam ŝi timis dronadon kaj eĉ ne lernis naĝi. Kiam oni estas juna, oni foje elektas laboron ne ĉar ĝi estas “voko”, sed ĉar ĝi estas la plej reala pordo al rimedoj por manĝigi la familion.
Ŝi laboris por la firmao White Star Line, kaj en 1911 ŝi troviĝis sur la RMS Olympic, la plej granda ŝipo en la mondo. Dum transatlantika vojaĝo okazis kolizio kun militŝipo. La ŝipo estis serioze difektita, sed ĝi restis flosanta. Neniu mortis. Oni povas imagi, ke Violet tiam pensis: “Nu, kia unika sperto. Ion tian oni travivas nur unufoje en la vivo.”
Sed post kelkaj monatoj ŝi denove estis elektita por “la nova, la plej granda en la mondo, la nesinkigebla” ŝipo: la RMS Titanic. En aprilo 1912, post la konata frapo kontraŭ glacio, la ŝipo efektive sinkis. Multaj homoj hezitis pri savboatoj, ĉar ili sciis, ke la Titanic tre similas al la Olympic, kiu jam travivis gravan akcidenton. Violet finfine atingis savboaton kaj postvivis. Jam tio sufiĉus por tuta vivo da memoroj, ĉu ne?
Kaj tamen la historio ne finiĝas tie. Dum la Unua Mondmilito ŝi realigis sian malnovan revon kaj trejniĝis kiel flegistino, sed ŝi ricevis taskon sur hospitalŝipo: la HMHS Britannic, la tria “fratino” de la Olympic kaj Titanic. En novembro 1916 la Britannic trafis germanan minon. Ĉi-foje ĉiuj jam sciis, kion signifas paniko sur granda ŝipo, kaj la evakuado komenciĝis rapide. Violet helpis malsanan koleginon, kaj antaŭ ol iri al la ferdeko ŝi kaptis unu “esencan” aferon: dentobroson. Ŝi antaŭe suferis pro tio, ke post la Titanic ŝi ne povis tuj brosi la dentojn. La familio eĉ ŝercis: “Se via sekva ŝipo sinkos, metu la dentobroson en la poŝon!”
Sed eĉ sur la Britannic la plej granda teruro ankoraŭ atendis. Du savboatoj malleviĝis tro frue, dum la helicegoj ankoraŭ turniĝis, kaj la boatojn alsuĉis la dishakonta metala monstro. Homoj saltis en la maron. Violet ankaŭ saltis, kvankam ŝi ne scipovis naĝi. Ŝi eraris: ŝi metis la savzonon super la mantelon, tiel la pezaj vestoj tiris ŝin suben, kaj ŝi eĉ ricevis fortan baton al la kapo. Tamen ŝi sukcesis liberiĝi, trovi alian savzonon, kaj postvivi trian fojon, dum la tria fratina ŝipo malaperis.
Kiam mi pensas pri Violet Jessop, mi ne certas ĉu ŝi estis la plej bonŝanca aŭ la plej malbonŝanca homo. Eble ambaŭ. Sed la plej bela parto ne estas la sensacia statistiko, sed la eta, homa detalo: dentobroso. Kvazaŭ ŝi dirus al ni: vi ne povas regi la maron, la historion, aŭ la ŝipon, sur kiu vi estas. Sed vi povas preni ion malgrandan, praktikan, kaj iri antaŭen. Kaj foje tio sufiĉas por resti homo, eĉ kiam ĉio ĉirkaŭe ŝajne sinkas.
