🟢 Kanto en Esperanto: Ĉu vi iam pensis? [rapcore noise metal]
INTERLINGUISTICA E.V. publikigis antaŭ 5 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 1
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Dankon pro via subteno!
Ĉu vi iam pensis,
Ke vi mem povas fariĝi hipokrito?
Al unu — rideto ĝis oreloj,
Al alia — mensogo kaŝita sub fido.
Ĉu vi iam pensis,
Ke amikoj ne estas por ĉiam?
Hodiaŭ apud vi, kvazaŭ “siaj”,
Morgaŭ — serĉas, kie vi malfortas.
Diru, ĉu vere tiel malfacilas esti honesta?
Sen flato, sen tiuj maskoj sur la vizaĝo?
Ĉu vere malfacilas esti simple homo,
Kaj ne ludi falsajn ludojn?
Ami vere,
Estimi sen profito kaj sen vortoj.
Diri la veron — eĉ kiam ĝi doloras,
Ne vivi por fremdaj maskoj, sed esti reala!
Falsaj ridetoj,
Nerva rido, malplenaj okuloj…
Kaj ĉio, kion ili diras — kvazaŭ vero,
Sed sube — ludo sen fino nur.
Vian malĝojon — ili prenas kiel ŝercon,
Vian timon — kiel temon por vortoj.
Por ili vi estas nur facila ŝanco,
Por refoje grimpi iom pli alten.
Diru, ĉu vere tiel malfacilas esti honesta?
Sen flato, sen tiuj maskoj sur la vizaĝo?
Ĉu vere malfacilas esti simple homo,
Kaj ne ludi falsajn ludojn?
Ami vere,
Estimi sen profito kaj sen vortoj.
Diri la veron — eĉ kiam ĝi doloras,
Ne vivi por fremdaj maskoj, sed esti reala!
sed esti reala!
sed esti reala!
sed esti reala!!
Diru, ĉu vere tiel malfacilas esti honesta?
Sen flato, sen tiuj maskoj sur la vizaĝo?
Ĉu vere malfacilas esti simple homo,
Kaj ne ludi falsajn ludojn?
Ami vere,
Estimi sen profito kaj sen vortoj.
Diri la veron — eĉ kiam ĝi doloras,
Ne vivi por fremdaj maskoj, sed esti reala!
sed esti reala!
sed esti reala!
sed esti reala!!