Falsteloj.
Erika Godó (Belulino) publikigis antaŭ 2 jaroj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Esperanta- kanto pri falsteloj.
Kantoteksto: Erika Godó (Belulino)
Muziko kaj kanto: Suno AI
La video estis farita de: Erika Godó (Belulino)
Kantoteksto:
Falsteloj.
Mi kuŝas sole en la herbejo, sub la ĉielo.
Rigardanta falstelojn en la nokta belo.
Banita en la lumo de la falsteloj brilantaj.
Lunlumo teksas araneaĵon sur mia vizaĝo sekretenta.
Falsteloj, brilantaj anĝeloj en la ĉielo.
Faras pli bela la nokton per ĝia lumo tiel hela.
Nun mi kaptas unu, deziri ion bonan.
Momento de lumo, kiel sonĝo tre bona.
Mi kuŝas sole en la herbejo, sub la ĉielo.
Rigardanta falstelojn en la nokta belo.
Banita en la lumo de la falsteloj brilantaj.
Lunlumo teksas araneaĵon sur mia vizaĝo sekretenta.
Momento de brilo en la senfina mallumo.
Bela kaj fragila, kiel la homa koro.
Sed kiel sonĝo, ili baldaŭ malaperas.
Sed la memoro en mia koro restas.
Mi kuŝas sole en la herbejo, sub la ĉielo.
Rigardanta falstelojn en la nokta belo.
Banita en la lumo de la falsteloj brilantaj.
Lunlumo teksas araneaĵon sur mia vizaĝo sekretenta.
Nun mi povus kapti unu el la steloj.
Deziri ion belan en la nokta revelo.
Kaj eĉ, kiam la steloj forflugas, ĝi malaperigiĝas.
Al ilia lumo en mia koro ĉiam restas kaj prosperas.
Mi kuŝas sole en la herbejo, sub la ĉielo.
Rigardanta falstelojn en la nokta belo.
Banita en la lumo de la falsteloj brilantaj.
Lunlumo teksas araneaĵon sur mia vizaĝo sekretenta.
