semeto
eoawe publikigis antaŭ 6 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
En MP3-formato (drive.google.com/drive/folders/1Cs9Ppi90KhqYOz4LwnFWG0tuOBCuXbvh) por ĉiuj. Neniu rajto rezervita! Subtena paĝo:(bmc.link/eoawe)
Liro:
sub la trotuaro dormas semeto
ĝi ankoraŭ tremas, sed refuzas morti
kiel semeto mi ne scias kien iri
tra polvo kaj ombro mi trairas kaj kreskas
mi palpas la mallumon per nudaj piedoj
kaj serĉas la lumon tra fendoj de la mondo
la aero odoras je rusto kaj cindro
sed ie en la brusto ankoraŭ batu tamburo
ĉiu eta radiko rompas la ŝtonon
ĉiu mia spiro estas silenta ribelo
mi sentas la teron ruliĝi sub la plandoj
ĉiu paŝo plilaŭtiĝas sur la vojo al fajro
la koro ne plu volas flustri
ĝi pretas krii ĝis la nokto ekfendas sin
vi ne povas manĝi monon, ho ne
vi ne povas manĝi monon, ho ne
kiam la lasta arbo falos en la silenton
kaj la riveroj fluos nur per venena vitraĵo
vi ne povas manĝi monon, ho ne
vi ne povas manĝi monon, ho ne
vi ne povas manĝi monon, ho ne
kiam la lasta nesto rompiĝos sur la betono
kaj la vento portos neniun semon plu
vi ne povas manĝi monon, ho ne
ĉirkaŭ mi sufokiĝas la fumaj ĉieloj
por ke miaj larmoj fariĝu pluva ŝtormo
mi akvumas la teron tuj sub miaj kalkanoj
ĝis fendoj en la krusto plenpleniĝas per vivo
kiel senfina maro ĉio sopiras travivi
ĉiu folio, ĉiu birdo, ĉiu nerimarkita besto
ni bruligas la fingrojn ĉe flama profito
sed ni ankoraŭ lernas pardoni kaj ŝanĝi
la ritmaj paŝoj rulas tra la stratoj
la voĉoj kuniĝas kiel unu ondo
neniu plu restas kun falintaj okuloj
ni levas la rigardojn al la fumaj nuboj
vi ne povas manĝi monon, ho ne
vi ne povas manĝi monon, ho ne
kiam la lasta arbo falos en la silenton
kaj la riveroj fluos nur per venena vitraĵo
vi ne povas manĝi monon, ho ne
vi ne povas manĝi monon, ho ne
vi ne povas manĝi monon, ho ne
kiam la lasta besto kuŝos sen spiro en polvo
kaj la nokto ne plu aŭskultos nin
vi ne povas manĝi monon, ho ne
nutru min per sunlumo, nutru min per aero
en loko kie la nombroj jam ne regas
nutru min per nuda vero, per kvietaj preĝoj
dum ni dancas ĉirkaŭ vundita stelo
ĉiu ĉelo memoras la praan vojaĝon
kiu pelis nin ĝis la rando de abismo
mi vidas ombrojn de grandaj maraj gardantoj
kiuj glitas sub glacio de malvarmaj golfetoj
ili sonĝas pri mondo paralela, sen tranĉoj
kie neniam plu doloras la tero
ili sonĝas pri mondo paralela, sen tranĉoj
kie neniam plu doloras la tero
vi ne povas manĝi monon, ho ne
vi ne povas manĝi monon, ho ne
kiam la lasta arbo falos en la silenton
kaj la riveroj fluos nur per venena vitraĵo
vi ne povas manĝi monon, ho ne
vi ne povas manĝi monon, ho ne
ni ne vendas nian estontecon, ho ne
ni ne vendas nian estontecon, ho ne
eĉ se la tuta ĉielo disfendas sin per fulmoj
ni restos kiel semoj en obstina grundo
vi ne povas manĝi monon, ho ne
kaj sen la vivo viaj oraj muroj malsatos
