Krianta virĥoro el Finnlando
Radio Verda publikigis antaŭ 5 jaroj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 2 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
RV198 (2013.03.25)
Krianta virĥoro el Finnlando
Kriado estas io kion iuj viroj faras plej volonte. Kaj kiam grupo da tiaj viroj kuniĝas, oni apenaŭ atendus aŭdi ion muzikan. Sed ĝuste tial la Ĥoro de Kriantaj Viroj en Oŭlu en norda Finnlando estas tiel speciala. La viroj krias, kaj tio iĝas muziko.
La ĥoro konsistas el 30 viroj kiuj normale vestas sin per nigraj kompletoj por siaj koncertoj. Samurbanoj ĝenerale opinias ke la ĥoro estas pr odukto de longaj noktoj en urbeto kun malmulto por fari, de nordfinna humursento preskaŭ absurda, kaj, kompreneble, de stabila provizo de vodko.
Mika Ronkainen, loka filmisto, faris dokumentan filmon kiu temas pri la ĥoro kaj ĝia fondinto. Ĝi nomiĝas Mieskuoro Huutajat, kio signifas Krianta Virĥoro. Ĝi estis la unua finna filmo kiu akceptiĝis ĉe la festivalo Sundance, kaj ankaŭ la unua kiu eldoniĝis internacie.
Petri Sirvio, fondinto kaj direktoro de la Krianta Virĥoro diras ke la plej bona parto de koncerto de la grupo estas la elemento surprizo.
Ilia prezento ja surprizas. Viraro en nigraj kompletoj staranta en formala formiĝo kun malfestaj mienoj… oni atendus ke ili ekigus ion muzikan. Sed ili malfermas siajn buŝojn kaj eligas subitan ekkrion, kvazaŭ bojon. Tio iom ŝokas eĉ tiujn kiuj scias kion atendi. Sirvio gvidas dum la tuto, sed la sperto ne tre similas orkestron.
La krianta ĥoro turneas kvin ĝis ok fojojn jare, kaj deziras iam invitiĝi por koncerti ĉe la Blanka Domo en Usono.
La grupo ekzistas jam de pli ol 20 jaroj. Iuj la membroj estas fakte profesiaj muzikistoj, dum aliaj simple pasias pri kriado. Ili prezentas diversajn verkojn, ĉu proprajn versiojn de naciaj himnoj, ĉu tradiciajn infanrimojn. Unu verko nomata “Nia Norda Hejmlando” furoriĝis kaj atingis la liston de la dek plej popularaj kantoj en la lando. Ĉiu koncerto estas potenca miksaĵo de kaj disciplino kaj diboĉo.
Interese, kriado ne estas granda parto de finna tradicio. Mika, kiu membris en la ĥoro dum ĉirkaŭ kvar jaroj, estas tre kvieta. Li diras ke estas tradicio pri silento en Finnlando. Sirvio diras ke en Finnlando, fizika ĉeesto sufiĉas por sociumi, kaj ke oni povas paroli kiam oni havas ion por diri. Do, kriado ne estas alternativo al kantado, sed al diri nenion ajn.
Li ekhavis la ideon kiam li membris en bando kaj ĥoro kaj miksadis muzikon por loka punkobando nomata Sono de Oŭlu. Li diris ke la ideo estis tre simpla kaj facila. La koncepto tiam samis kiel nun. La muzika parto venis poste, sed la aspekto estis jam dekomence. Ses monatojn poste, Sirvio reklamis en gazeto por trovi virojn kiuj “volas krii”. 20 viroj respondis, kaj ekde tiam, 170 viroj membris en la ĥoro. Nur kvar el la originaj membroj ankoraŭ anas en la nuna grupo.
Sirvio komparas la kriantan virĥoron al futbalteamo. La anoj ligiĝas en vireco, portas uniformon, kaj sekvas la saman programon. En unu senco, la ĥoro estas parodio pri okupoj de vira ligiĝo kiel ĉasado, sporto aŭ formado de sekretaj societoj. Ĉi tiu parodia elemento estas efektive kerna al la ĥoro. La membroj venas de diversaj fonoj kaj fakoj, sed temas pli pri anarĥio ol demokratio.
