La ĝojo perdiĝis en la abundo
Radio Verda publikigis antaŭ 26 tagoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 9 Spektoj
- Komentu!
- 3
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Ĉu interesa? Ĉu utila? https://buymeacoffee.com/radioverda.
Koran dankon! ❤️
Ni vivas en epoko, kiam preskaŭ ĉio estas tuj atingebla. Per nur kelkaj fingrotuŝoj ni povas mendi manĝaĵon, aĉeti vestojn, spekti senfinajn filmetojn aŭ babili kun komputila programo, kiu ĉiam pretas flati nin. Tamen multaj homoj sentas sin ne kontentaj, sed lacaj, enuaj kaj strange malplenaj.
En nova eseo por la brita gazeto The Guardian, Michèle Mendelssohn kaj Charlie Tyson nomas tiun kontraŭdiron “dekadenco sen plezuro”. Nia mondo abundas je lukso, troigo kaj artefaritaĵoj, sed tiuj aferoj ne nepre ĝojigas nin. Ofte ili fariĝas rimedoj por mezuri nin, plibonigi nin aŭ montri nian socian rangon al aliaj.
La verkintoj komparas nian epokon kun la dekadenca arta movado de la fino de la deknaŭa jarcento. Verkistoj kaj artistoj kiel Oscar Wilde kaj Walter Pater ribelis kontraŭ socio obsedita de utileco, profito kaj severa moraleco. Por ili plezuro ne bezonis utilan celon. Bela odoro, interesa gusto aŭ la tuŝo de kata felo valoris per si mem.
Hodiaŭ eĉ ĝuo ofte aspektas kiel tasko. Riĉaj teknologiaj entreprenistoj mezuras sian dormon, korpon kaj seksan funkciadon kaj strikte kontrolas sian manĝadon por vivi kiel eble plej longe. Interrete junuloj analizas siajn vizaĝojn laŭ kvazaŭ objektivaj proporcioj kaj klopodas atingi perfektan aspekton. Medikamentoj, kiuj malfortigas apetiton, povas multe helpi homojn kun gravaj sanproblemoj, sed ilia populareco ankaŭ montras nian malkomforton pri malsato, manĝado kaj korpa deziro.
La eseo ankaŭ atentigas pri malegaleco. Por la plej riĉaj, la nova dekadenco signifas multekostajn kuracistojn, sangekzamenojn kaj programojn por longigi la vivon. Por la ceteraj, ĝi plej ofte signifas senfinan fluon de reklamaĵoj, filmetoj kaj aĉeteblaj distraĵoj. Ambaŭ promesas kontenton, sed ambaŭ tenas nin konstante okupataj kaj malkontentaj. Homo, kiu jam ĝuas ordinaran tagon, estas malpli facile konvinkebla, ke ankoraŭ unu produkto solvos lian vivon. Tio ja ne estas bona novaĵo por komerco.
Ankaŭ artefarita intelekto apartenas al tiu bildo. Ĝi povas liveri tekstojn kaj bildojn en kelkaj sekundoj, sed ĝi mem nenion sentas. Ĝi ne konas la guston de frukto, la varmon de sunlumo aŭ la eksciton de muziko. Se ni lasas al maŝinoj ĉiam pli da pensado kaj kreado, ni riskas akcepti glatan sed sensentan kulturon.
La respondo, laŭ la verkintoj, ne estas aĉeti pli, nek kalkuli ĉiun korbaton. Ĝi estas denove atenti. Promeni sen telefono, manĝi kun amikoj, aŭskulti kanton ĝis la fino, karesi katon, flari floron. Tiaj etaj plezuroj ne bezonas pravigon. La vivo estas limigita, kaj ĝuste pro tio indas ne nur plilongigi ĝin, sed vere senti ĝin.
![[Tridektaga Defio 24] Kiel ni povas helpi komencantojn? #30DRYC #Esperanto](https://i.ytimg.com/vi/7y5wgFfVYE4/default.jpg)
![The On-going War Between Me and Captain Crunch [VBLOG #017]](https://i.ytimg.com/vi/TqKRDSUKX4Q/default.jpg)
