Granda melasa inundo de Bostono (Esperanto)
Voĉo de Esperantujo publikigis antaŭ 3 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
En nia elsendo, temas pri unu el la plej bizaraj, tamen tragikaj industriaj katastrofoj en la historio, kiam diluvo de dolĉa kaj densa melaso inundis tutan urboparton de Bostono.
Ni komencu nian vojaĝon en la pasintecon, irante al la dekkvina de januaro de la jaro mil naŭ cent dek naŭ. En tiu vintra tago, la loĝantoj de la norda kvartalo de Bostono, konata kiel la Norda Fino, ĝuis nekutime varman veteron. La temperaturo rapide altiĝis ĝis ĉirkaŭ kvar gradoj Celsius, kio estis agrabla surprizo meze de la malvarma sezono de Masaĉuseco. Ĉi tiu historia kvartalo estis dense loĝata, ĉefe de italaj kaj judaj enmigrintaj familioj, kiuj laboris en la proksimaj industriaj zonoj. Ĉe la adreso kvin cent dudek naŭ sur la strato Commercial, tute apud la haveno, staris giganta ŝtala cisterno, kiu dominis la lokan pejzaĝon. Ĉi tiu tanko, alta je dek kvin metroj kaj larĝa je dudek sep metroj, apartenis al la kompanio Purity Distilling, kiu estis filio de la granda korporacio u es i a, kio signifas Usona Industria Alkoholo.
La cisterno estis projektita por stoki enorman kvanton da melaso. Dum tiu tago, ĝi estis preskaŭ tute plena, enhavante ĉirkaŭ du komo tri milionojn da galonoj, kio egalas al pli ol ok milionoj da litroj da densa, peza likvaĵo. La tuta pezo de the melaso en la tanko superis dek du mil tunojn. La celo de ĉi tiu giganta provizo estis la produktado de industria alkoholo. Dum la Unua Mondmilito, kiu ĵus finiĝis, tiu alkoholo estis esenca por la fabrikado de pafaĵoj kaj eksplodaĵoj. Post la milito, la kompanio intencis uzi la melason por distili alkoholajn trinkaĵojn, precipe rumon, antaŭ ol la urĝe proksimiĝanta epoko de la prohibicio definitive fermus tiun merkaton.
Tamen, malantaŭ ĉi tiu industria sukceso kaŝiĝis severa neglekto. La tanko estis konstruita haste en la jaro mil naŭ cent dek kvin, sen taŭgaj sekurecaj provoj. Anstataŭ fari la necesajn testojn per akvo por certigi la fortikecon de la strukturo, la gvidantoj de la kompanio, sub la gvidado de la manaĝero Arthur Jell, decidis tuj plenigi ĝin per melaso. Dum la sekvaj jaroj, la loĝantoj de la kvartalo plurfoje raportis pri strangaj sonoj. Ili aŭdis la tankon ĝemi kaj krakadi sub la pezo de sia enhavo. Plie, la melaso videble likis tra la juntoj kaj nitoj de la tanko. Infanoj de la kvartalo eĉ kutimis veni kun kruĉoj por kolekti la likantan dolĉaĵon de la tero. Malgraŭ la evidentaj avertoj kaj la plendof de la lokuloj, Arthur Jell kaj la estraro de la kompanio ignoris la danĝeron, asertante ke la strukturo estas tute sekura. Por kaŝi la likojn, la kompanio simple farbis la tankon bruna, por ke la fluanta melaso ne estu tiel videbla.
La situacio atingis kritikan punkton en la tagoj antaŭ la katastrofo. Granda kvanto da varma melaso, ĵus alveninta per ŝipo el Kubo, estis pumpita en la cisternon. Ĉi tiu varma likvaĵo renkontis la pli malvarman melason jam ekzistantan en la tanko, kaŭzante internajn reagojn kaj termikan dilatiĝon. La granda ŝanĝo de la ekstera temperaturo la dekkvinan de januaro nur pligravigis la premon sur la malfortajn ŝtalajn platojn. Je la dek-dua kaj duono tagmeze, la tanko ne plu povis elteni la premon. Kun surdigaj krakaj sonoj, kiuj memorigis la atestantojn pri pafoj de mitralo, la nitoj forflugis kaj la ŝtalaj platoj de la cisterno eksplode disŝiriĝis.
La subita detruo de la cisterno liberigis gigantan, neregeblan forton. Ne temis pri simpla fluo, sed pri vera ondo de melaso, kies alteco estis taksita de kvar virgulo kvin ĝis dek du metroj. Ĉi tiu peza muro de likvaĵo moviĝis tra la stratoj de la Norda Fino per la nekredebla rapideco de kvindek ses kilometroj hore. La kineta energio de la ondo estis tiel grandega, ke ĝi agis kiel solida objekto, kapabla dispremi ĉion sur sia vojo. La katastrofo okazis tiel rapide, ke la homoj en la stratoj kaj proksimaj konstruaĵoj havis neniun ŝancon eskapi.
La detruo estis tuja kaj apokalipsa. La ondo de melaso tute detruis la proksiman fajrostacion numero tridek unu, disbatante la lignan konstruaĵon kaj kaptante la fajrobrigadistojn sub la ruinoj. Ĝi levis plurajn domojn de iliaj fundamentoj kaj tute dispecigis ilin. Eĉ la peza ŝtala strukturo de la levita fervojo de Bostono sur la avenuo Atlantiko estis difektita kaj parte kolapsis, preskaŭ dereligante preterpasantan trajnon. Kamionoj kaj ĉevalveturiloj estis ĵetitaj en la aeron kaj dispremitaj kontraŭ la muroj de restantaj konstruaĵoj.
Por kompreni la mortigan naturon de ĉi tiu ondo, oni devas rigardi la fizikon malantaŭ la evento, kiel klarigis la esploristino Nicole Sharp en siaj modernaj sciencaj studoj. Melaso estas ne-neŭtona fluidaĵo. Ĉi tio signifas, ke ĝia viskozeco, aŭ la rezisto al fluado, dependas de la forto aplikata al ĝi. Kiam la tanko eksplodis, la grandega premo devigis la melason flui tre rapide, preskaŭ kiel akvo. Tamen, kiam la ondo disvastiĝis kaj la premo malkreskis, la konduto de la likvaĵo draste ŝanĝiĝis. Krome, kiam la varma melaso renkontis la malvarman vintro-airon de Bostono, ĝi tre rapide malvarmiĝis…