O Esperanto como segunda língua
Eduardo Greco publikigis antaŭ 1 jaro en la Portugala Ĉu en Esperanto?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
O Esperanto como segunda língua
Este vídeo é um corte de um outro vídeo, o da Proposta de melhoria para o Estado Brasileiro e que pode ser visto em: https://youtu.be/dS18VYfFQKI e que também pode ser lida e/ou baixada através da dissertação redigida e disponibilizada em formato PDF pelo seguinte endereço: https://drive.google.com/file/d/1eDwSqUjlh1tBp9winNO949qA6ndeZTNS/view?usp=sharing
O Esperanto é uma língua internacional planejada que foi lançada em 1887 pelo médico Polonês: Lázaro Luís Zamenhof com objetivo de facilitar a comunicação entre os povos de diferentes países e culturas.
A proposta do Esperanto não é a de substituir qualquer outra língua nacional, mas complementá-las, sendo assim utilizado como uma língua neutra quando falado com alguém que não tenha a mesma língua do interlocutor.
Em 1954, a Organização das Nações Unidas – ONU passou a reconhecer formalmente o valor do esperanto para a educação, a ciência e a cultura, e, em 1985, a ONU recomendou, aos países-membros, a difusão do esperanto.
