Raúl Castro, la Kruela (Esperanto)
N.E.L. publikigis antaŭ 18 tagoj en Esperanto Ĉu ne?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
[Instrumental Intro: Melankolia sola ludo per kuba laŭto, malrapida arpeĝo de klasika gitaro]
[Verse 1]
Raúl Castro, la premanto,
kies ombro severe ŝiras,
sub gitaro nun alvokas
la juĝon de la doloro.
La tempo ne forviŝas la krion
de la sango elverŝita;
la maldorma memoro
garlas la eĥon de la fusilo,
dum la fia reganto
donis la senkompatan ordonon.
[Interlude: Bordo de kuba treso, malrapida kadenco]
[Verse 2]
Sur la Monteto de San Juan,
en matenruĝo de agonio,
la justeco tute perdiĝis
sub la malamo de la krudulo.
Sepdek viroj foriras
sen defendo kaj sen rajto;
antaŭ la fosejo kaj en la bruston
ili ricevis la metalon,
en amatora, mizerula juĝo
kie la krimo restis plenumita.
[Verse 3]
La Sierra Maestra vidis
la ordonon de la komandanto,
kiam la migranta kamparano
sian vivrimedon defendis.
Bovo, kiun li ne liveris,
kostis al li la tutan vivon;
per mano durala kaj severa
ili punis la humilecon,
semante la mallumon
tra la valo kaj la riverbordo.
[Instrumental Break: Kuba laŭto kaj akustika gitaro en solena dialogo]
[Verse 4]
Februaro alportis en la vento
du birdojn de la kompato,
transirantajn la tempeston
por savi la senton.
Sed la cinika elemento
donis la militan ordonon:
du ĉasaviadiloj iris frapi
kontraŭ senarmajn flugilojn,
igante la ofendojn
tombo super la maro.
[Verse 5]
Hermanos al Rescate iras
en la nubo suspenditaj,
kvar brustoj detruitaj
kiuj neniam revenos.
Iliaj nomoj vivaj estas
en la aero de Florido;
la junularo frapita
per krima ordono
postulas antaŭ la tribunalo
la justecon promesitan.
[Interlude: Subtila malgranda perkutado, pulso de kontrabaso]
[Verse 6]
La juĝistino subskribas la areston,
la leĝo levas sian voĉon;
antaŭ la murdo abomena
ne utilas silentigi la geston.
En la akuzo evidenta
oni kondamnas la malbonecon:
li konspiris sen kompato
por estingi kvar vivojn,
lasante malfermitajn vundojn
kontraŭ la propra vero.
[Verse 7]
Jam ne sufiĉas tranĉeoj
nek retoriko eluzita,
la fifamo restas registrita
sen malveroj kaj sen atendoj.
Falis la limoj
de la silento konsentita;
la postulo fiera kaj rigida
de la ekzilo kaj de la popolo
lin alvokas antaŭ la leĝon
pro la sango-kovrita grundo.
[Instrumental Break: Daŭra minora akordo, lamentado de laŭto]
[Verse 8]
La subakvigita trenŝipo,
la vivoj kiujn la maro glutis,
la voĉo kiu silentiĝis
pro la rabista reĝimo;
la tuta ploro subpremita
kiun la loĝantaro trenas,
postulas la kapitulacon
de la senanima gvidanto,
kies doktrino de krueleco
enveigis la tutan nacion.
[Verse 9]
Ili povos nomi sian strebon
manovro de oportuneco,
sed ili ne trompas la konsciencon
de la popolo kiu postulas panon.
La kulpoj ne mortos
kun la pezo de la jaroj;
post tiom da trompoj
kaj de malliberejo kaj cenzuro,
falas la kiraso
de la maljunaj ermitoj.
[Interlude: Harmonia kulmino, firma kordfrapado]
[Verse 10]
Decimo kiu leviĝas
kun karaktero de kamparano,
markante la klaran vojon
kiun la fifamo rompas.
La fidela verso anticipe alportas
la laŭlandan verdikton:
antaŭ la pezo de la murpentraĵo
kie kuŝas la viktimoj,
ne ekzistos legitimaj ombroj
kiuj savos la krimulon.
[Outro: Fina arpeĝo de nilona gitaro fadiĝanta en daŭran noton de laŭto]
[End]
