Melankolio – Esperanto #esperanto
Kiel lerni Esperanton publikigis antaŭ 7 tagoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
La aŭtuno pentras la ĉielon per grizo,
Kaj mia koro plenas je silento kaj glacio.
La tagoj mallongiĝas, la suno malaperas,
Kaj eĉ la plej hela floro malrapide velkas.
Kiam la lumo dormas, mi perdas mi perdas mian koloron
La griza ĉielo ŝtelas iom post iom mian varmon.
Mi atendas la sunon, mi atendas printempon,
Por trovi en mi denove la esperon.
##
Mi vekiĝas laca sub la kovrilo,
La mondo ŝajnas malproksima malantaŭ la muro.
Mi ŝatus esti pli aktiva, sed mankas al mi forto,
Kaj ĉiu eta paŝo fariĝas granda peno.
##
Kiam la lumo dormas, mi perdas mi perdas mian koloron
La griza ĉielo ŝtelas iom post iom mian varmon.
Mi atendas la sunon, mi atendas printempon,
Por trovi en mi denove la esperon.
Kiam la lumo dormas, mi perdas mi perdas mian koloron
La griza ĉielo ŝtelas iom post iom mian varmon.
Mi atendas la sunon, mi atendas printempon,
Por trovi en mi denove la esperon.
##
La vespero falas antaŭ ol finiĝas la tago,
Mi serĉas iom da paco en la ombro de mia ĉambro.
Sub la peza nubo, io ankoraŭ vivas,
Eta flamo en mia brusto plu rezistas.
Kiam la lumo dormas, mi perdas mi perdas mian koloron
La griza ĉielo ŝtelas iom post iom mian varmon.
Mi atendas la sunon, mi atendas printempon,
Por trovi en mi denove la esperon.
Se hodiaŭ mi nur spiras, tio sufiĉas,
Eĉ la arboj ripozas antaŭ nova florado.
