Giornata della Memoria 2026 con Laura Brazzabeni e EsperRadio
EsperRadio - La Frateca Radio publikigis antaŭ 4 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
GIORNATA DELLA MEMORIA 27 gennaio 2026
Saluton al ĉiuj de Laura Brazzabeni kaj EsperRadio.
Hodiaŭ, la 27-an de januaro 2026, ni paŭzas. La Tago de Memoro ne estas nur kalendara rito, sed malfermita demando, kiu skuas niajn konsciencojn.
Ni ofte rigardas la Ŝoaon kiel abstraktan, preskaŭ neeviteblan eventon. Sed la historio diras al ni alie: ĝi estis la rezulto de intencitaj elektoj. Memori hodiaŭ signifas nomi la komplicojn, inkluzive tiujn de la itala faŝismo kaj la rasleĝoj de 1938, tro ofte forgesitajn malantaŭ facila memsenkulpigo. Ne estis nur la germana okupado, sed burokratia kaj administra maŝino konsistanta el homoj, kiuj decidis obei aŭ resti indiferentaj.
En jaro kiel 2026 vundita de humanitaraj krizoj kaj la doloro venanta el Gazo kaj el tro multaj aliaj frontoj, la memoro devas esti ekzerco de rigoreco. Ni ne devas fleksi ĝin por politikaj uzoj aŭ simpligoj, sed uzi ĝin por rekoni kiam homoj estas reduktitaj al ‘kategorioj’, senigitaj je protekto kaj digno.
Kaj ĉi tie la mesaĝo de Esperanto fariĝas plej forta. Ludwik Lejzer Zamenhof kreis ĉi tiun lingvon ĝuste por malkonstrui la murojn de miskompreno, kiuj nutras malamon. Dum la Nazismo, Esperanto estis persekutita kaj etikeditaj kiel la ‘lingvo de judoj kaj komunistoj’. Pluraj membroj de la familio de Zamenhof pereis en la sterminkampoj.
Tamen nia “lingvo internacia” pluvivis. Ĝi estas la antitezo de la lingvo de diskriminacio: kie potenco kreas barojn, Esperanto konstruas pontojn. Memori hodiaŭ signifas honori tiujn, kiuj kontraŭstaris neniigon, eĉ se nur parolante lingvon de frateco.
Ni tenu kune historion kaj respondecon. Ne por fermi la diskuton pri la pasinteco, sed por malfermi niajn okulojn al la nuntempo. Ĉar ĉiu homo, en ĉiu lingvo, havas la neforpreneblan rajton ekzisti.
Ĝis la revido, de Laura Brazzabeni kaj de la tuta stabo de EsperRadio.
“Ĉiu homo, en ĉiu lingvo, havas la neforpreneblan rajton ekzisti.”
Lernu Esperanton por informoj: corsi@esperanto.it
