APRESENTAÇÃO GRAÇA THULER E HIROSHI KITAGAWA, NO 97º CONGRESSO UNIVERSAL DE ESPERANTO, JAPÃO EM 2012
FOCUS PORTAL CULTURAL publikigis antaŭ 5 jaroj en la Portugala Ĉu en Esperanto?
Neniu ĝenro specifite.
Proponu ĝenrojn
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 1 Spekto
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
APRESENTAÇÃO DA DECLAMADORA GRAÇA THULER E DO CANTOR HIROSHI KITAGAWA (JAPONÊS), NO 97º CONGRESSO UNIVERSAL DE ESPERANTO – JAPÃO EM 2012. UMA RELÍQUIA!
Graça Thuler (brasileira) recita La Vojo ( O caminho) e Hiroshi Kitagawa (japonês) canta THE WAY – de L.L. Zamenhof
LA VOJO
Tra densa mallumo briletas la celo,
al kiu kuraĝe ni iras.
Simile al stelo en nokta ĉielo,
al ni la direkton ĝi diras.
Kaj nin ne timigas la noktaj fantomoj,
nek batoj de l’ sortoj, nek mokoj de l’ homoj,
ĉar klara kaj rekta kaj tre difinita
ĝi estas, la voj’ elektita.
Nur rekte, kuraĝe kaj ne flankiĝante,
ni iru la vojon celitan!
Eĉ guto malgranda, konstante frapante,
traboras la monton granitan.
L’ espero, l’obstino kaj la pacienco —
jen estas la signoj, per kies potenco
ni paŝo post paŝo, post longa laboro,
atingos la celon en gloro.
Ni semas kaj semas, neniam laciĝas,
pri l’ tempoj estontaj pensante.
Cent semoj perdiĝas, mil semoj perdiĝas, —
ni semas kaj semas konstante.
“Ho, ĉesu!” mokante la homoj admonas, —
“Ne ĉesu, ne ĉesu!” en kor’ al ni sonas:
“Obstine antaŭen! La nepoj vin benos,
se vi pacience eltenos”.
Se longa sekeco aŭ ventoj subitaj
velkantajn foliojn deŝiras,
ni dankas la venton, kaj, repurigitaj,
ni forton pli freŝan akiras.
Ne mortos jam nia bravega anaro,
ĝin jam ne timigos la vento, nek staro,
obstine ĝi paŝas, provita, hardita,
al cel’ unufoje signita!
Nur rekte, kuraĝe kaj ne flankiĝante
ni iru la vojon celitan!
Eĉ guto malgranda, konstante frapante,
traboras la monton granitan.
L’ espero, l’ obstino kaj la pacienco —
jen estas la signoj, per kies potenco
ni paŝo post paŝo, post longa laboro,
atingos la celon en gloro.
Zamenhof
O CAMINHO
Através da escuridão o alvo brilha,
a quem vamos corajosamente.
Como uma estrela no céu noturno,
ele nos indica a direção.
E não temos medo dos fantasmas da noite,
nem os golpes do destino, nem a zombaria dos homens,
para claro e direto e muito definitivo
ou seja, o caminho escolhido.
Apenas direto, corajoso e não evitado,
vamos pelo caminho pretendido!
Mesmo uma pequena queda, batendo constantemente,
perfura a montanha de granito.
Esperança, perseverança e paciência –
estes são os sinais por cujo poder
vamos passo a passo, depois de um longo trabalho,
alcançará a meta na glória.
Nós semeamos e semeamos, nunca nos cansamos,
pensando nos tempos que virão.
Perderam-se cem sementes, perderam-se mil sementes, –
nós semeamos e semeamos constantemente.
“Oh pare com isso!” zombeteiramente o povo admoesta, –
“Não pare, não pare!” em nossos corações soa:
“Teimoso pra frente! Os netos vão te abençoar,
se você suportar pacientemente “.
Se houver longa seca ou ventos repentinos
folhas murchas,
agradecemos o vento e, purificado,
ganhamos força mais fresca.
Nossa valente empresa não morrerá,
não terá mais medo do vento, nem de parada;
teimosamente ele pisa, experimentado, temperado,
para o gol, uma vez assinado!
Simplesmente direto, ousado e não evasivo
vamos pelo caminho pretendido!
Mesmo uma pequena queda, batendo constantemente,
perfura a montanha de granito.
Esperança, perseverança e paciência –
estes são os sinais por cujo poder
vamos passo a passo, depois de um longo trabalho,
alcançará a meta na glória.
Zamenhof