La Espero – Η Ελπίδα
Ελληνικός Εσπεραντικός Σύνδεσμος publikigis antaŭ 9 monatoj en la Greka Ĉu en Esperanto?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Το «La Espero» (Ελληνικά: «Η Ελπίδα») είναι ένα ποίημα γραμμένο από τον L. L. Zamenhof (1859–1917), εμπνευστή της γλώσσας Εσπεράντο. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Πλήρες Εγχειρίδιο της Παγκόσμιας Γλώσσας Εσπεράντο για Ρώσους το 1890.
Το τραγούδι συνήθως τραγουδιέται σε ένα θριαμβευτικό εμβατήριο που συνέθεσε ο Félicien Menu de Ménil το 1909 (αν και υπάρχει μια παλαιότερη, λιγότερο επική μελωδία που δημιουργήθηκε το 1891 από τον Claes Adelsköld, καθώς και μια σειρά από άλλες λιγότερο γνωστές).
Μετάφραση:
Στον κόσμο ήρθε μια καινούρια αίσθηση,
κι ένα δυνατό κάλεσμα διασχίζει τη γη.
Με φτερά απαλού, ελεύθερου ανέμου,
ας πετάξει τώρα από τόπο σε τόπο.
Όχι στο διψασμένο για αίμα ξίφος,
τραβά την ανθρώπινη οικογένεια κοντά της·
Στον κόσμο που πολεμά αδιάκοπα,
υπόσχεται μια ιερή αρμονία.
Κάτω απ’ το ιερό σημάδι της ελπίδας
συγκεντρώνονται ειρηνικοί μαχητές,
και ο σκοπός γρήγορα θεριέυει
με τον μόχθο όσων ελπίζουν.
Στέκουν ισχυρά αιώνια τείχη
ανάμεσα στους διχασμένους λαούς·
Μα τα πεισματικά εμπόδια θα σπάσουν,
Συντετριμμένα από την ιερή αγάπη.
Σ’ ένα ουδέτερο γλωσσικό θεμέλιο,
κατανοώντας ο ένας τον άλλο,
οι λαοί θα φτιάξουν με συναίνεση
μια μεγάλη κυκλική οικογένεια.
Η εργατική μας συντροφιά
στον ειρηνικό της μόχθο δεν θα κουραστεί,
ώσπου τ’ όμορφο όνειρο της ανθρωπότητας
να γίνει πράξη, αιώνια ευλογία.
Χρησιμοποιείται συχνά ως ύμνος της Εσπεράντο, αν και μερικοί εσπεραντιστές αντιτίθενται στη χρήση όρων όπως «Ύμνος» για το La Espero, υποστηρίζοντας ότι αυτοί οι όροι έχουν θρησκευτικές και εθνικιστικές χροιές αντίστοιχα.
