Verda oazo inter betonaj muroj
Radio Verda publikigis antaŭ 3 monatoj en Esperanto Ĉu ne?
Ni ne povas montri ĉi tiun filmeton al vi, ĉar viaj agordoj pri kuketoj ne permesas tion al ni.
Por rigardi kaj re-agordi viajn kuketojn, vizitu la paĝon Kuketoj.
Vi povas daŭre spekti la filmeton ĉe la originala platformo:
Originala paĝo
Spekti filmon ĉe Tubaro ne ŝtelas la spekton de Jutubo. La spekto enkalkuliĝas en ambaŭ Tubaro kaj Jutubo. Mi komprenas.
- 0 Spektoj
- Komentu!
- 0
Via ŝato/malŝato, ankaŭ viaj ĝenro-proponoj por ĉi tiu afiŝo estas konservita nur en Tubaro, ili ne estas sendataj ekster niaj serviloj. Simile, la statistikoj pri la afiŝo (spektoj, ŝatoj, komentoj ktp), ankaŭ aliaj atribuoj, ekzemple ĝenroj, venas de Tubaro mem. Ili neniel estas rilataj al tiuj ĉe la originala platformo. Mi komprenas.
Viaj signaloj pri problemoj rilate ĉi tiun afiŝon estos sendataj nur al la administrantoj de Tubaro. Ĉi tiu funkcio neniel estas rilata al ebla simila eco ĉe la originala platformo de la filmo. Por raporti problemon al la administrantoj de la originala platformo, uzu la raportofunkcion ĉe tiu platformo. Mi komprenas.
Priskribo
Por subteni nin: https://buymeacoffee.com/radioverda.
Koran dankon! ❤️
Multaj homoj opinias, ke por ĝui la naturon, oni nepre devas loĝi en kamparo, meze de densaj arbaroj aŭ havi grandan domon kun vasta ĝardeno. Tamen la vero estas tute alia kaj multe pli kuraĝiga.
Eĉ se vi loĝas en la centro de brua urbo, en malgranda loĝejo sur la deka etaĝo de betona turo, vi povas krei vian propran naturan mondon. Sufiĉas nur iom da imago, iom da pacienco kaj sincera deziro senti la teron sub la fingroj.
Indas aŭdi la gajajn flugilfrapojn de niaj flugantaj najbaroj. Ni komencu ĉe la fenestrobreto aŭ la balkono, kiuj ofte estas niaj plej proksimaj ligiloj al la ekstera mondo. Se vi havas eĉ kelkajn kvadratmetrojn da ekstera spaco, vi efektive posedas veran trezoron.
Mi mem malkovris antaŭnelonge, ke birdomanĝejo estas unu el la plej facilaj kaj plej rekompencaj manieroj venigi vivon al la hejmo. Ne necesas aĉeti ion tre komplikan aŭ multekostan. Eĉ simpla ligna tableto povas fariĝi vigla kunvenejo por diversaj birdoj.
Mi faris por nia balkono malgrandan birdoskalan pikniktablon. Estas io profunde trankviliga kaj preskaŭ medita en la ago sidi silente kun taso da varma teo en la mano. Eblas rigardi kiel paseroj, paruoj aŭ eĉ pli raraj vizitantoj kverelas amike pri la plej bona grajno.
Tiu eta sed konstanta ligo kun la besta mondo memorigas al ni, ke ni ne estas solaj en la urba dezerto. La naturo estas ĉirkaŭ ni, ĉiam vigla kaj preta. Ĝi nur atendas afablan inviton por proksimiĝi al niaj fenestroj.
Krom la birdoj, ni povas inviti plantojn en nian ĉiutagan vivon por doni al ĉambroj iom da freŝeco kaj koloro. Se vi ne havas sufiĉe da loko por grandaj, pezaj potoj, malgranda herboĝardeno estas perfekta solvo por komencantoj.
Imagu la puran plezuron deŝiri freŝan bazilion, menton aŭ petroselon por via vespermanĝo. Kreskigi ion tian propramane, eĉ se nur en malgranda ceramika poto sur kuireja breto, estas speco de magio, kiun ni ofte forgesas.
Eblas vidi la tutan mirindan vivociklon. Vi vidas la unuan etan verdan ŝoson, kiu luktas el la tero, ĝis la plena, bonodora planto. Tio donas al ni specon de radikoj, kiam la cetera mondo ĉirkaŭe ŝajnas tro rapida kaj artefarita.
La tero havas sian propran trankvilan ritmon. Prizorgi plantetojn helpas nin trovi nian propran internan pacon meze de la tagaj zorgoj. Krei tian verdan oazon ne temas nur pri beleco, sed ankaŭ pri nia propra mensa bonfarto.
En la moderna urba vivo, ni tro ofte perdas kontakton kun la odoro de malseka tero post pluvo. Ni forgesas la viglan koloron de veraj folioj sub la suno. Kiam oni metas eĉ unu planton en sian ĉambron, oni fakte sanigas la animon.
Oni reekhavas tiun praan, necesan ligon kun la tero, kiu subtenas nin. Oni tute ne bezonas esti spertulo pri botaniko aŭ havi multe da libera mono por fari la unuan paŝon. Komencu hodiaŭ per unu sola poto aŭ manpleno da semoj.
Vi rapide vidos, kiel via loĝejo subite fariĝos pli varma, pli homa kaj pli viva. La naturo ne petas permeson por kreski, ĝi nur bezonas iom da spaco kaj iom da amo. Malfermu vian fenestron kaj lasu ke la verda mondo fine envenu. Via hejmo fariĝos vera rifuĝejo.
![KIAL MI AMAS PLANTOJN 🌲[sub]](https://i.ytimg.com/vi/WkpbFvwbXOI/default.jpg)
